Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να αποδεικνύει ότι η «ανοχή» και η «λογική της διαχείρισης» δεν είναι τίποτα άλλο από ευφημισμούς για την αδυναμία της να κυβερνήσει. Όπως ξεκαθάρισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, «η κατάσταση είναι προβληματική για το κράτος και την κοινωνία» επειδή οι αγρότες τολμούν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα – φθηνό ρεύμα και αξιοπρεπείς συνθήκες για την επιβίωσή τους. Μα φυσικά, ο φούρναρης και ο εστιάτορας πρέπει να μπορούν να δουλεύουν, λέει το Μέγαρο Μαξίμου, αγνοώντας προκλητικά ότι η ίδια η κυβέρνηση με τις πολιτικές της έχει κάνει τη ζωή όλων αβίωτη.
Στο ίδιο ύφος, η κυβέρνηση δηλώνει ότι δεν μπορεί να αφήσει τη χώρα «να κοπεί στα δύο». Δηλαδή, όποιος τολμά να αντισταθεί ή να διεκδικήσει είναι εχθρός του κράτους – ακριβώς το μοντέλο αυταρχισμού που οι πολίτες καταγγέλλουν εδώ και χρόνια. Αλλά φυσικά, το κράτος έχει σχέδιο, μόνο που το σχέδιο αυτό περιορίζεται στην καταστολή και την εκφοβιστική «συνεργασία» με τη Δικαιοσύνη, η οποία, κατά την κυβέρνηση, οφείλει να επιβάλλει ποινικές ευθύνες σε όσους τολμούν να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους.
Και τι μένει στον «υπεύθυνο» υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη; Να επιτεθεί στους αγρότες όταν «ξεπερνιούνται τα όρια», πάντα σε συνεργασία με τη Δικαιοσύνη – δηλαδή η κυβέρνηση αναθέτει την ευθύνη για τη βία και την κλιμάκωση στην αστυνομία, λες και το ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου δεν φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη.
Το Μαξίμου μάλιστα υπονοεί ότι πίσω από τα μπλόκα «παρεισφρύουν προβοκάτορες», επιχειρώντας να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από την ουσία: η κυβέρνηση έχει αποτύχει να ακούσει, να διαπραγματευτεί και να βρει λύσεις πριν φτάσουμε σε αδιέξοδο. Οι αγρότες δεν είναι «μπαταχτσήδες»· η κυβέρνηση είναι αυτή που συνεχίζει να οδηγεί την κοινωνία σε αδιέξοδο με αδιάφορες πολιτικές και ιδιοτελή οικονομικά παιχνίδια.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την «επιτυχημένη» διαχείριση των λαϊκών αγορών, όπου η «συζήτηση» με τον υπουργό Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωράκο οδήγησε σε αναστολή κινητοποιήσεων. Μια ακόμα επίδειξη διπλών μέτρων: στους μικρούς και αδύναμους, ο διάλογος και η συνεννόηση, στους αγρότες που υπερασπίζονται το εισόδημά τους, μόνο καταστολή και απειλές.
Η ουσία είναι ξεκάθαρη: η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ενδιαφέρεται για τον πολίτη ή την κοινωνία. Ενδιαφέρεται για τον έλεγχο, για την εικόνα της στα μέσα και για να δείξει «σκληρή» στάση. Τα προβλήματα παραμένουν άλυτα, η κοινωνία ταλαιπωρείται, και η πολιτική αλαζονεία του Μεγάρου Μαξίμου συνεχίζει να προκαλεί όχι μόνο αγανάκτηση αλλά και βαθιά ανησυχία για το μέλλον της χώρας.
