Σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας, η κυβέρνηση του Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να έχει αποφασίσει την αποστολή ελληνικής στρατιωτικής δύναμης στη Λωρίδα της Γάζα, στο πλαίσιο της λεγόμενης Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης (International Stabilization Force – ISF). Η απόφαση αυτή προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις, καθώς σηματοδοτεί –κατά τους επικριτές– μια βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη και σύνθετη σύγκρουση, η οποία δεν συνδέεται άμεσα με εθνικά συμφέροντα.
Όπως αναφέρεται, η ελληνική συμμετοχή θα αφορά δύναμη επιπέδου τάγματος μειωμένης σύνθεσης, περίπου 100 έως 150 στρατιωτικών. Αρχικά, ο σχεδιασμός προέβλεπε περιορισμένο ρόλο υποστήριξης, ωστόσο τα δεδομένα φαίνεται να μεταβλήθηκαν και πλέον προβλέπεται η ανάπτυξη τμήματος με αποστολή την παροχή ασφάλειας εντός παλαιστινιακού εδάφους.
Η αποστολή θα περιλαμβάνει προσωπικό ασφαλείας που θα συνοδεύει υγειονομικές και μηχανικές μονάδες, με το Μηχανικό να συνεισφέρει και με εξοπλισμό για έργα εντός της περιοχής. Παράλληλα, προβλέπεται η χρήση τροχοφόρων τεθωρακισμένων οχημάτων αναγνώρισης του Στρατού Ξηράς, γεγονός που καταδεικνύει ότι η ελληνική παρουσία δεν θα είναι απλώς συμβολική ή ανθρωπιστική, αλλά επιχειρησιακά ενεργή.
Επιπλέον, θα υπάρξει συμμετοχή Ελλήνων επιτελών στο στρατηγείο της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης, ενώ ήδη δύο αξιωματικοί έχουν αποσπαστεί στο πολιτικοστρατιωτικό κέντρο συντονισμού (CMCC) στο Κιριάτ Γκατ, στο νότιο Ισραήλ, υπό αμερικανική ηγεσία. Η έδρα της ελληνικής δύναμης φέρεται να τοποθετείται στην περίμετρο ασφαλείας που έχουν διαμορφώσει οι Israel Defense Forces γύρω από τη Γάζα, με την Ελλάδα να εντάσσεται σε ευρύτερους σχηματισμούς που θα επιχειρούν παράλληλα με τις ισραηλινές δυνάμεις.
Η ανάπτυξη της ISF προβλέπεται από το ψήφισμα 2803/2025 του Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο ενέκρινε τη συγκρότηση διεθνούς δύναμης στην περιοχή. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μεταξύ των χωρών που υποστήριξαν εξαρχής τη σχετική πρόταση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η απόφαση αυτή, ωστόσο, εγείρει σοβαρά πολιτικά και ηθικά ερωτήματα. Η αποστολή Ελλήνων στρατιωτών σε μια ζώνη όπου η σύγκρουση παραμένει ενεργή και οι γεωπολιτικές ισορροπίες εξαιρετικά εύθραυστες, εκλαμβάνεται από πολλούς ως επιλογή υψηλού ρίσκου χωρίς σαφές αντάλλαγμα για τη χώρα. Η Ελλάδα δεν αποτελεί άμεσα εμπλεκόμενο μέρος στη σύγκρουση, ούτε απειλείται ευθέως από τις εξελίξεις στη Γάζα. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση φαίνεται διατεθειμένη να αναλάβει στρατιωτική αποστολή που ενδέχεται να την καταστήσει μέρος ενός περίπλοκου και παρατεταμένου προβλήματος.
Οι επικριτές της κυβερνητικής πολιτικής υποστηρίζουν ότι η εμπλοκή αυτή εντάσσεται σε μια στρατηγική άνευ όρων ευθυγράμμισης με αμερικανικούς και ισραηλινούς σχεδιασμούς, παρακάμπτοντας μια πιο ισορροπημένη διπλωματική προσέγγιση. Θέτουν, επίσης, το ερώτημα εάν έχει προηγηθεί ουσιαστική ενημέρωση της Βουλής και της κοινής γνώμης για το εύρος, τους κινδύνους και τη διάρκεια της αποστολής.
Η αποστολή στρατιωτικού προσωπικού σε μια τόσο ασταθή περιοχή δεν αποτελεί απλή τεχνική απόφαση, αλλά βαθιά πολιτική επιλογή. Και όταν αυτή η επιλογή συνεπάγεται την έκθεση Ελλήνων στρατιωτών σε απρόβλεπτες συνθήκες, χωρίς σαφή σύνδεση με την άμεση υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων, η κριτική προς την κυβέρνηση γίνεται αναπόφευκτα οξεία.
