Οι ευθύνες του Δήμου Γλυφάδας και της κεντρικής Πολιτείας για τις καταστροφικές πλημμύρες είναι τεράστιες, συγκεκριμένες και αδιαμφισβήτητες. Η απώλεια της ζωής μιας 56χρονης γυναίκας δεν ήταν ένα «ατυχές συμβάν» ούτε μια φυσική αναγκαιότητα. Ήταν το απολύτως προβλέψιμο αποτέλεσμα της αδιαφορίας, της αδράνειας και της εγκληματικής ανευθυνότητας όσων είχαν την υποχρέωση να προστατεύσουν την περιοχή και τους κατοίκους της.
Οι καταστροφές σημειώθηκαν ακριβώς στα ίδια σημεία που είχαν καεί το καλοκαίρι του 2022 στην Άνω Γλυφάδα και στη Βάρη. Η γραμμή της πλημμύρας ταυτίζεται σχεδόν απόλυτα με τη γραμμή της φωτιάς. Αυτό από μόνο του αποδεικνύει ότι τα φαινόμενα δεν ήταν ούτε ακραία ούτε απρόβλεπτα. Ήταν αναμενόμενα. Κάθε αρμόδια αρχή γνώριζε ότι οι καμένες εκτάσεις, χωρίς άμεσες παρεμβάσεις, θα μετατρέπονταν σε παγίδες θανάτου με την πρώτη σοβαρή βροχόπτωση.
Κι όμως, για τρεισήμισι ολόκληρα χρόνια δεν έγινε ουσιαστικά τίποτα. Ούτε σοβαρές δενδροφυτεύσεις, ούτε αντιπλημμυρικά έργα, ούτε μέτρα πρόληψης και προστασίας. Παρά το γεγονός ότι η επικινδυνότητα της περιοχής ήταν γνωστή, ο Δήμος επέλεξε να μην πράξει. Η απραξία αυτή δεν ήταν αμέλεια· ήταν συνειδητή επιλογή.
Την κύρια ευθύνη φέρει ο δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου, ο οποίος διοικεί τον Δήμο από το 2014 έως σήμερα. Ένας δήμαρχος που μετά τη φωτιά του 2022 επέλεξε να καταφύγει σε αβάσιμους και πρόχειρους ισχυρισμούς, μιλώντας για πουλί που πήρε φωτιά από υποσταθμό του ΔΕΔΔΗΕ, αντί να αναλάβει τις ευθύνες του και να απαιτήσει άμεσες παρεμβάσεις. Ισχυρισμοί που μάλιστα διαψεύστηκαν επίσημα από τον ίδιο τον ΔΕΔΔΗΕ, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι δεν υπήρχε καμία ένδειξη πως η πυρκαγιά ξεκίνησε από υποσταθμό.
Αντί για έργα ουσίας, ο Δήμος Γλυφάδας τα τελευταία χρόνια επένδυσε σε έργα βιτρίνας: παιδικές χαρές, υπαίθρια γυμναστήρια, αισθητικές παρεμβάσεις και επικοινωνιακές δράσεις. Έργα που φωτογραφίζονται εύκολα και κόβουν κορδέλες, αλλά δεν σώζουν ζωές. Η αντιπλημμυρική προστασία, η θωράκιση των καμένων περιοχών και η πρόληψη αντιμετωπίστηκαν ως «δευτερεύοντα».
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής εγκατάλειψης ήταν τραγικό. Η έντονη βροχόπτωση μετέτρεψε τους δρόμους της Άνω Γλυφάδας σε ορμητικούς χειμάρρους. Στην Τερψιθέα, στην οδό Κυρίλλου και Μεθοδίου, μια 56χρονη γυναίκα παρασύρθηκε από τα νερά ενώ ήταν πεζή, σφηνώθηκε κάτω από αυτοκίνητο που είχε επίσης παρασυρθεί και έχασε τη ζωή της. Ένας θάνατος που βαραίνει συνειδήσεις και υπογραφές.
Η Πολιτεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορούν να κρύβονται πίσω από τις λέξεις «ακραία καιρικά φαινόμενα». Όταν γνωρίζεις τον κίνδυνο και δεν πράττεις, δεν πρόκειται για αστοχία αλλά για αδιαφορία. Και η αδιαφορία, όταν οδηγεί στην απώλεια ανθρώπινης ζωής, μετατρέπεται σε πολιτική και ηθική ενοχή.
Η χθεσινή τραγωδία δεν ήταν αναπόφευκτη. Ήταν το τίμημα της εγκατάλειψης, της ανευθυνότητας και της επιλογής να προηγείται η εικόνα αντί της ουσίας. Και αυτό δεν μπορεί ούτε να ξεχαστεί ούτε να συγκαλυφθεί.
