Η διαβίβαση των ογκωδών δικογραφιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη Βουλή, με τα 14 CD γεμάτα αποκαλυπτικούς διαλόγους, αποτελεί το τελειωτικό χτύπημα στο αφήγημα της «διαφάνειας» που με τόσο κόπο προσπαθούσε να συντηρήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η εμπλοκή 20 πολιτικών προσώπων —μεταξύ των οποίων δύο υπουργοί και έντεκα βουλευτές της πλειοψηφίας— περιγράφει ένα καθεστώς γενικευμένης σήψης που λυμαινόταν τις αγροτικές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το «Σύστημα Μητσοτάκη» στο εδώλιο
Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο λάθος, αλλά για μια καλά κουρδισμένη μηχανή παρανομίας. Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αναγκάστηκε να επέμβει για να βγάλει στο φως τα κακουργήματα που τελούνταν υπό την ομπρέλα του «επιτελικού κράτους», εκθέτει προσωπικά τον Πρωθυπουργό. Οι «νόμιμες επισυνδέσεις» που περιέχονται στα CD δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας: βουλευτές και υπουργοί του κ. Μητσοτάκη φέρονται να λειτουργούσαν ως μεσάζοντες και ηθικοί αυτουργοί, μετατρέποντας τον Οργανισμό σε προσωπικό τους «κουμπαρά» για την εξυπηρέτηση ημετέρων.
Ενώ ο Νικήτας Κακλαμάνης και ο Γιώργος Γεωργαντάς παρουσιάζουν ένα πρόγραμμα «ταχύτατων διαδικασιών» ενόψει του Πάσχα, η οσμή της συγκάλυψης είναι έντονη. Η επιλογή να ανοίξει η αίθουσα 168 για τη μελέτη των δικογραφιών μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα, με την Ολομέλεια να αποφασίζει μετά τη Δευτέρα του Θωμά, μοιάζει με μια κλασική απόπειρα της κυβέρνησης να «θάψει» το θέμα μέσα στην εορταστική ραστώνη.
Υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι η κυβερνητική πλειοψηφία θα επιχειρήσει:
Να προστατεύσει τους «δικούς της» μέσω της Επιτροπής Δεοντολογίας, εφευρίσκοντας δικονομικά προσκόμματα για να αποφευχθεί η άρση ασυλίας.
Να εργαλειοποιήσει τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, ώστε οι υπουργοί της περιόδου 2021 να πέσουν στα «μαλακά» ή να οδηγηθούν σε μια εξεταστική-παρωδία που θα καταλήξει σε πόρισμα «αθώωσης».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος γνώριζε για την έφοδο της Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος στον ΟΠΕΚΕΠΕ από τον Ιούλιο του 2025, βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με τις συνέπειες της προστασίας που παρείχε στα στελέχη του. Οι χιλιάδες σελίδες των συνομιλιών είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας μιας διακυβέρνησης που θεωρούσε τη χώρα και το δημόσιο χρήμα ιδιοκτησία της.
Το ερώτημα παραμένει: Θα τολμήσει ο Πρωθυπουργός να αφήσει τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της ή θα δούμε για άλλη μια φορά το γνώριμο έργο της κοινοβουλευτικής «ασπίδας» πάνω από τα γαλάζια στελέχη; Η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι απλώς ένα σκάνδαλο· είναι η ακτινογραφία της ηθικής κατάρρευσης μιας παράταξης που θεωρεί τον εαυτό της υπεράνω του νόμου.
