Με μια κίνηση που θυμίζει περισσότερο τηλεοπτικό σόου παρά υπεύθυνη διπλωματία επιπέδου υπερδύναμης, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε για άλλη μια φορά την πλατφόρμα Truth Social για να τινάξει στον αέρα τις ελπίδες για ειρήνη. Χαρακτηρίζοντας την πρόταση του Ιράν ως «εντελώς απαράδεκτη», ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να εγκλωβίζεται σε μια ρητορική αδιαλλαξίας, την ώρα που η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα το φάσμα ενός νέου αδιεξόδου.
Η κριτική που δέχεται ο ένοικος του Λευκού Οίκου εστιάζει στην επιμονή του να διαχειρίζεται την κρίση στη Μέση Ανατολή με όρους προσωπικής αντιπαράθεσης και «καψονιών», αγνοώντας τις λεπτές ισορροπίες της περιοχής. Ενώ το Ιράν, σύμφωνα με τις διαρροές της Wall Street Journal, παρουσίασε μια πρόταση που περιλαμβάνει μεν σκληρές «κόκκινες γραμμές» —όπως τον έλεγχο του Ορμούζ και τη διατήρηση των πυρηνικών του υποδομών— αλλά προσφέρει ταυτόχρονα και ρεαλιστικές παραχωρήσεις (αραίωση ουρανίου, μεταφορά σε τρίτη χώρα), ο Τραμπ απάντησε με αφορισμούς περί «παιχνιδιών 47 ετών».
Αναλυτές επισημαίνουν πως η στάση του Τραμπ στερείται στρατηγικού βάθους. Τη στιγμή που η Τεχεράνη προσφέρει ένα διπλωματικό άνοιγμα μέσω του Πακιστάν, ο Αμερικανός πρόεδρος επιλέγει την οδό της μετωπικής σύγκρουσης, κατηγορώντας το Ιράν ότι «δεν θα γελά πια». Αυτή η προσέγγιση «όλα ή τίποτα» δεν φαίνεται να λαμβάνει υπόψη το τεράστιο κόστος μιας παρατεταμένης σύρραξης, ούτε το γεγονός ότι η αμερικανική στρατιωτική μηχανή δείχνει ήδη σημάδια κόπωσης.
Αντί για μια σοβαρή αντιπρόταση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκτόνωση, η Ουάσιγκτον οχυρώνεται πίσω από επιθετικά tweets, σπρώχνοντας τις δύο πλευρές σε έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο. Το ερώτημα που πλέον πλανάται επιτακτικά είναι αν ο Τραμπ επιδιώκει πραγματικά μια συμφωνία ή αν χρησιμοποιεί την κρίση με το Ιράν ως ένα ακόμα εργαλείο εσωτερικής κατανάλωσης, αδιαφορώντας για το αν η επόμενη μέρα θα βρει την περιοχή —και την παγκόσμια οικονομία— στις φλόγες.
Εκτός από έμφυτη αδιαλλαξία όλου του φάσματος που καλύπτει την «άρχουσα», με όποιον τρόπο, μερίδα στο ΙΡΑΝ και ομάδες ενταγμένες στην ίδια νοοτροπία διάσπαρτες και ενεργές σε άλλα Kκράτη της Περιοχής και άλλων σημείων, βαρύνουσα σημασία έχει η πραγματική αδυναμία Ηγεσίας αυτήν την στιγμή. Διάφοροι σε «θέσεις κλειδιά» είτε «υπόλογοι» χειρισμών, συμπεριφορών και αποφάσεων, αδυνατούν να αποφασίζουν μόνοι η να ακολουθ’ησουν μία έγκυρη Οδηγία. Έτσι υποχρεωτικώς τηρείται από όλες τις βαθμίδες και όλα τα Πρόσωπα μία γενική στάσις προσαρμοζόμενη σε συνθηματολογίες του έως τώρα εγκάθετου Καθεστώτος. Κάτω από αυτές τις Συνθήκες ο τρόπος «προσεγγίσεως» ΗΠΑ και Ισραήλ α έγκυρη συνθηκολόγηση θα δικαιωθεί ως ενδεδειγμένος παρά τις οιεσδήποτε ενστάσεις της Διπλωματιας και συνδιαλλαγής «του τρόμου»
Τα έχει φάει που τα έχει φάει τα μούτρα του θέλει να γίνει τελείως ρεζίλι ..
πλανητη