ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΤΟ AfD ΣΑΡΩΝΕΙ ΜΕ 44,5% ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΦΙΛΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΡΕΜΕΙ – ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Στη Γερμανία χτυπά πλέον δυνατά η πολιτική καμπάνα και το μήνυμα από τη Σαξονία-Άνχαλτ είναι εκκωφαντικό: το AfD πραγματοποιεί μια εντυπωσιακή εκλογική επέλαση, καταγράφοντας ποσοστό περίπου 44%-44,5% και αναδεικνυόμενο σε πρώτη πολιτική δύναμη, προκαλώντας πολιτικό σεισμό στο Βερολίνο και σοβαρό πλήγμα στο παραδοσιακό κομματικό σύστημα.

Ο γερμανικός Τύπος δυσκολεύεται να κρύψει την έκπληξη και την ανησυχία του. Η Bild επισημαίνει ότι ήδη επιχειρείται να δοθούν διαφορετικές ερμηνείες στην ψήφο των πολιτών, από τη μετανάστευση και τη δυσαρέσκεια απέναντι στο Βερολίνο μέχρι τη Ρωσία και το TikTok. Όμως υπάρχει μία παράμετρος που δεν μπορεί να διαγραφεί με εύκολες ερμηνείες: οι πολίτες ψήφισαν και η ψήφος τους απαιτεί σεβασμό.

Το Spiegel καταγράφει την πρωτιά του AfD, ενώ η Tagesschau κάνει λόγο για τη μεγαλύτερη εκλογική επιτυχία του κόμματος. Η Handelsblatt υπογραμμίζει τη μεγάλη διαφορά από τους αντιπάλους του, την ώρα που η Frankfurter Allgemeine Zeitung μιλά για «σαρωτική νίκη του AfD» και για καταποντισμό του CDU.

Και αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη πολιτική πραγματικότητα που οι ευρωπαϊκές ελίτ δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν. Όσο περισσότερο οι πολίτες αισθάνονται ότι οι ανησυχίες τους για την ασφάλεια, τα σύνορα, τη μετανάστευση, το κόστος ζωής και την κοινωνική συνοχή υποβαθμίζονται, τόσο περισσότερο αναζητούν πολιτικές δυνάμεις που υπόσχονται ρήξη με το καθιερωμένο μοντέλο.

Η άνοδος του AfD δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απλώς με χαρακτηρισμούς ή με προσπάθειες πολιτικής απομόνωσης. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις θέσεις του, όμως το εκλογικό αποτέλεσμα αποτυπώνει μια πραγματική κοινωνική μετατόπιση.

Και εδώ βρίσκεται η ευθύνη των ευρωπαϊκών κέντρων εξουσίας. Η επί χρόνια υποστηρικτική αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, οι πολιτικές που συχνά έδωσαν την εντύπωση ότι η προστασία των συνόρων αποτελεί δευτερεύον ζήτημα και η απαξίωση των κοινωνικών φόβων δημιούργησαν ένα τεράστιο πολιτικό κενό. Για τους επικριτές αυτής της πολιτικής, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες έχουν πλέον σοβαρή πολιτική ευθύνη για την αντίδραση που προκαλεί η ίδια τους η διαχείριση.

Το φαινόμενο, άλλωστε, δεν περιορίζεται στη Γερμανία. Σε ολόκληρη την Ευρώπη ενισχύονται δυνάμεις που προτάσσουν την εθνική κυριαρχία, την προστασία των συνόρων και την προτεραιότητα στους πολίτες κάθε χώρας. Και η Ελλάδα δεν βρίσκεται έξω από αυτή τη νέα πραγματικότητα. Τα πατριωτικά κόμματα επιχειρούν να μετατρέψουν την κοινωνική δυσαρέσκεια σε πολιτική δύναμη, διεκδικώντας μεγαλύτερη έμφαση στην εθνική κυριαρχία, την ασφάλεια και τον έλεγχο της μετανάστευσης.

Το μήνυμα από τη Σαξονία-Άνχαλτ είναι επομένως πολύ μεγαλύτερο από ένα απλό εκλογικό αποτέλεσμα. Είναι προειδοποίηση προς ένα ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα που επί χρόνια πίστευε ότι μπορεί να αποφασίζει χωρίς να ακούει την κοινωνία.

Οι πολίτες, όμως, έχουν την τελευταία λέξη.

Και όταν η κάλπη μιλά με ποσοστά που αγγίζουν το 45%, κανένα πολιτικό κέντρο, κανένας κομματικός μηχανισμός και καμία ευρωπαϊκή ελίτ δεν μπορεί πλέον να προσποιείται ότι δεν άκουσε.