Σε ένα ακόμη δείγμα της απόλυτης πολιτικής κατάπτωσης, του ιδεολογικού αποπροσανατολισμού και της γραφικότητας που χαρακτηρίζει τη σημερινή «μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία», ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε να μετατρέψει το συνέδριο του κόμματός του σε επιθεώρηση. Η παντελώς αμήχανη και σουρεαλιστική αναφορά του πρωθυπουργού στον τραγουδιστή Ακύλα και τη Eurovision, αμέσως μετά την ομιλία του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), Μάνφρεντ Βέμπερ, αποκαλύπτει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το τεράστιο πολιτικό κενό μιας παράταξης που έχει μετατραπεί σε έναν κυνικό μηχανισμό νομής και απόλαυσης της εξουσίας, βουτηγμένο στα κρούσματα διαφθοράς.
Αντί ο κ. Μητσοτάκης να εκμεταλλευτεί την παρουσία του Ευρωπαίου αξιωματούχου στην κορυφαία κομματική διαδικασία για να θέσει τα φέγοντα ζητήματα της εποχής μας, επέλεξε να υποβαθμίσει τον θεσμικό του ρόλο. Εκεί που η κοινωνία περίμενε να ακούσει για τις γεωπολιτικές ανατροπές, τις ιστορικές προκλήσεις της Ευρώπης, τη βαθιά κρίση στην κοινωνική συνοχή, το μεταναστευτικό ή την κλιμακούμενη τουρκική απειλή και την παράνομη κατοχή της Κύπρου, ο πρωθυπουργός της χώρας προτίμησε ένα «φύρδην μίγδην» αφήγημα. Ανήγαγε σε πεδίο ευρωπαϊκής σύγκλισης και… «κεντρικό ιδεολόγημα» της ΝΔ τη συμπαράταξη των χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων για την υπερψήφιση της ελληνικής συμμετοχής στον μουσικό διαγωνισμό.
Αυτή η θλιβερή κατάντια δεν αποτελεί απλώς μια κακή επικοινωνιακή στιγμή, αλλά την απόλυτη απόδειξη της πολιτικής γύμνιας του συστήματος εξουσίας του Μεγάρου Μαξίμου. Όταν το επίσημο κράτος αδυνατεί να αρθρώσει σοβαρό πολιτικό λόγο και να παρουσιάσει ένα συγκροτημένο ευρωπαϊκό όραμα, επιστρατεύει το lifestyle, το θεαθήναι και τις δημόσιες ευχαριστίες για τη Eurovision για να κρύψει τα δομικά του αδιέξοδα. Μετά από αυτή την εμφάνιση, γίνεται σαφές ότι ο παραδοσιακός «Πυρσός» της Νέας Δημοκρατίας έχει σβήσει οριστικά, έχοντας αντικατασταθεί από μια κενή περιεχομένου επικοινωνιακή φούσκα που υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών.
