Σε έναν ανελέητο και οικονομικά εξοντωτικό αγώνα δρόμου έχουν αποδυθεί χιλιάδες φοιτητές και γονείς για την εξεύρεση κατοικίας ενόψει της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς, την ίδια στιγμή που η στεγαστική κρίση λαμβάνει εφιαλτικές διαστάσεις. Η φοιτητική στέγη μετατρέπεται πλέον σε μια ανυπέρβλητη οικονομική επιβάρυνση, με τις τιμές για μικρά διαμερίσματα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα να εκτοξεύονται ακόμη και στα 700 ευρώ τον μήνα, εξαναγκάζοντας τους νέους είτε σε βίαιη προσαρμογή μέσω συγκατοίκησης είτε στην ταυτόχρονη αναζήτηση εργασίας για να καλύψουν τα βασικά έξοδα διαβίωσης.
Η κατάσταση αυτή αποτελεί το απευθείας αποτέλεσμα της πλήρους αδράνειας και της αποτυχίας της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη να προστατεύσει την κοινωνία και τη νέα γενιά. Η κυβερνητική πολιτική παρακολουθεί ως απλός παρατηρητής την ανεξέλεγκτη ασδοσία της κτηματαγοράς, αφήνοντας την ανεξέλεγκτη επέκταση των βραχυχρόνιων μισθώσεων τύπου Airbnb να καταβροχθίσει το διαθέσιμο οικιστικό απόθεμα. Παρά τις κατά καιρούς επικοινωνιακές εξαγγελίες και τα αποσπασματικά ημίμετρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να επιβάλει ουσιαστικά πλαφόν στα ενοίκια ή αυστηρούς ρυθμιστικούς κανόνες, αφήνοντας τους φοιτητές έρμαιο της αισχροκέρδειας.
Η εικόνα στην Αττική είναι αποκαρδιωτική, ιδιαίτερα σε περιοχές με πρόσβαση σε ΜΜΕ και κοντά σε πανεπιστήμια. Στο κέντρο της Αθήνας, ένα μικρό διαμέρισμα 25-40 τ.μ. κινείται στα 440 ευρώ, ενώ για ακίνητα έως 60 τ.μ. το κόστος φτάνει τα 630 ευρώ. Στου Ζωγράφου οι τιμές διαμορφώνονται στα 420 και 590 ευρώ αντίστοιχα, ενώ στον Πειραιά ένα μικρό σπίτι αγγίζει τα 400 ευρώ. Με τις ετήσιες αυξήσεις να φτάνουν έως και το 7,3% σε ορισμένες περιοχές, τα περιθώρια για τις οικογένειες εξαντλούνται. Τα ίδια αδιέξοδα καταγράφονται και στη Θεσσαλονίκη, όπου τα στούντιο κυμαίνονται από 350 έως 550 ευρώ και τα μεγαλύτερα διαμερίσματα ξεπερνούν τα 700 ευρώ, αλλά και στην Πάτρα, όπου τα ενοίκια κυμαίνονται από 300 έως 700 ευρώ.
Το πραγματικό κόστος εκτοξεύεται περαιτέρω από τις εγγυήσεις, τα κοινόχρηστα, τους φουσκωμένους λογαριασμούς ενέργειας και τα έξοδα μετακόμισης, μετατρέποντας τη φοιτητική μέριμνα σε πολυτέλεια για λίγους. Όπως αποκαλύπτει το ρεπορτάζ του OPEN, η συγκατοίκηση και η παράλληλη εργασία από τα πρώτα έτη σπουδών γίνονται αναγκαστικός μονόδρομος. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έχοντας εγκαταλείψει τις δημόσιες φοιτητικές εστίες και την ουσιαστική στεγαστική συνδρομή, μετατρέπει το δικαίωμα στη μόρφωση σε ταξικό προνόμιο, καθορίζοντας με βάση το ύψος των ενοικίων το αν, πού και υπό ποιες όρους θα μπορέσει τελικά ένας νέος άνθρωπος να σπουδάσει.
