Νέα επιστημονική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences, υποδεικνύει ότι οι ρωγμές στις πλωτές παγοκρηπίδες της Ανταρκτικής ενδέχεται να επιταχύνουν σημαντικά την απώλεια πάγου και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας τις επόμενες δεκαετίες. Οι ερευνητές του Université libre de Bruxelles ανέπτυξαν ένα νέο μοντέλο προσομοίωσης που, αξιοποιώντας δορυφορικά δεδομένα, λαμβάνει υπόψη τόσο τη δημιουργία όσο και την εξέλιξη των ρωγμών στις παγοκρηπίδες.
Η έρευνα επικεντρώθηκε στον Κόλπο της Θάλασσας Άμουνδσεν, μία από τις πιο ευάλωτες περιοχές της Δυτικής Ανταρκτικής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ενσωμάτωση των ρωγμών στα κλιματικά μοντέλα αυξάνει έως και 4,5 φορές τις προβλέψεις για τη συμβολή της περιοχής στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας έως το 2300. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της επιτάχυνσης αποδίδεται στις βαθιές, μη ορατές ρωγμές που σχηματίζονται στη βάση των παγοκρηπίδων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Παράλληλα, η μελέτη επισημαίνει ότι οι φυσικές διαδικασίες αναπροσαρμογής του πάγου περιορίζουν εν μέρει την απώλειά του, γεγονός που σημαίνει ότι τα μοντέλα που δεν τις συνυπολογίζουν μπορεί να υπερεκτιμούν την τήξη κατά περίπου 50%. Οι ερευνητές καταλήγουν ότι η ενσωμάτωση τόσο της δυναμικής των ρωγμών όσο και των μηχανισμών αποκατάστασης του πάγου είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη ακριβέστερων προβλέψεων σχετικά με την εξέλιξη των παγετώνων και τη μελλοντική άνοδο της στάθμης των θαλασσών.
