Μέσα στη σύγχυση και τον τρόμο της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη, ο Φρανκ Σίλερ ένιωσε αμέσως τη βεβαιότητα της απώλειας για τον αδελφό του, Στίβεν, μέλος του Πυροσβεστικού Σώματος (FDNY). Ο Στίβεν, πατέρας πέντε παιδιών, είχε μόλις τελειώσει τη βάρδιά του όταν πληροφορήθηκε την πρόσκρουση του πρώτου αεροσκάφους στον Βόρειο Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Χωρίς δεύτερη σκέψη, έκανε αναστροφή, φόρεσε τον βαρύ εξοπλισμό του και διέσχισε τρέχοντας την αποκλεισμένη σήραγγα Μπρούκλιν Μπάτερι προς το Μανχάταν, από όπου δεν επέστρεψε ποτέ.
Η αυταπάρνηση του Στίβεν μετατράπηκε σε μία από τις πιο εμβληματικές ιστορίες ηρωισμού, ωθώντας τα έξι εναπομείναντα αδέλφια του να μετατρέψουν τον πόνο τους σε προσφορά. Αντλώντας έμπνευση από την πίστη τους και τη ρήση του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, ίδρυσαν το Ίδρυμα «Tunnel to Towers». Η αρχή έγινε το 2002 με έναν αγώνα δρόμου 5 χιλιομέτρων στα βήματα του Στίβεν, ο οποίος από 1.500 αρχικούς συμμετέχοντες εξελίχθηκε σε έναν τεράστιο φιλανθρωπικό οργανισμό που συγκεντρώνει δεκάδες χιλιάδες πολίτες.
Σήμερα, το ίδρυμα υποστηρίζει ενεργά οικογένειες πεσόντων πρώτων βοηθειών και στρατιωτικών που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος, αποπληρώνοντας τα στεγαστικά τους δάνεια και παρέχοντας υποτροφίες στα παιδιά τους. Παράλληλα, κατασκευάζει προσαρμοσμένα «έξυπνα» σπίτια για σοβαρά τραυματισμένους βετεράνους και εξασφαλίζει στέγαση σε άστεγους πρώην μαχητές.
Στο βιβλίο του με τίτλο «Let Us Do Good», ο Φρανκ Σίλερ, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ιδρύματος, καταγράφει την πορεία της οικογένειάς του από το Στάτεν Άιλαντ και τον αγώνα διατήρησης της συλλογικής μνήμης. Παρά τη στήριξη πλήθους προσωπικοτήτων και την παροχή χιλιάδων κατοικιών σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη, ο ίδιος ομολογεί πως η απουσία του αδελφού του παραμένει μια ανοιχτή πληγή, συλλογιζόμενος συχνά τις τελευταίες στιγμές του Στίβεν καθώς έτρεχε προς τον κίνδυνο, διχασμένος ανάμεσα στο καθήκον και την οικογένειά του.
