Η παραδοχή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, από το βήμα του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, αποτελεί το απόλυτο μνημείο πολιτικού κυνισμού και μια καθυστερημένη ομολογία ενοχής για ένα διαρκές έγκλημα εις βάρος του ελληνικού λαού. Η δήλωσή του ότι η τυφλή αγορά πανάκριβων οπλικών συστημάτων από το εξωτερικό υπήρξε ένας από τους βασικούς λόγους της χρεοκοπίας του 2010, λόγω του τεράστιου ελλείμματος στο ισοζύγιο πληρωμών, δεν είναι απλώς μια διαπίστωση· είναι μια ξεκάθαρη καταδίκη ολόκληρου του πολιτικού καθεστώτος. Η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία ομολογούν πλέον ανερυθρίαστα ότι οδήγησαν τον λαό στη φτώχεια, την εξαθλίωση και την ανέχεια, υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν τα ξένα λόμπι και τους εμπόρους όπλων, μετατρέποντας τη χώρα σε έναν απλό «αγοραστή και χειριστή» ξένων πλατφορμών.
Σήμερα, κάτω από το βάρος της αποτυχίας τους, προσπαθούν να πλασάρουν τη νέα «Ατζέντα 2030» ως δήθεν ριζική αλλαγή δόγματος και μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων σε έναν «ευφυή οργανισμό». Θυμήθηκαν ξαφνικά το δόγμα του «πηγαίου κώδικα», παραδεχόμενοι ότι αγόραζαν συστήματα δισεκατομμυρίων τα οποία σε λίγους μήνες κατέληγαν άχρηστα επειδή η Ελλάδα δεν είχε τα δικαιώματα αναβάθμισής τους. Χρησιμοποιούν ως επικοινωνιακό προπέτασμα καπνού το εγχώριο anti-drone σύστημα «Κένταυρος» που προστατεύει τις φρεγάτες μας, για να δείξουν ότι η χώρα μπορεί να παράγει τη δική της τεχνολογία αποτροπής με το μισό κόστος, αποδεικνύοντας ουσιαστικά το μέγεθος του σαμποτάζ που υπέστη η ελληνική αμυντική βιομηχανία όλα αυτά τα χρόνια.
Ακόμη και η υπόσχεση για υποχρεωτική επιστροφή του 25% κάθε αμυντικής αγοράς στην εγχώρια οικονομία μέσω του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) ακούγεται ως μια φτηνή δικαιολογία. Ο ελληνικός λαός έχει χορτάσει από βαρύγδουπες υποσχέσεις, χάρτινα οράματα και θεωρητικούς «ενάρετους κύκλους», την ώρα που το υστέρημά του συνεχίζει να εξανεμίζεται. Η στόχευση απέναντι στη νομοθετημένη απειλή της Άγκυρας και τους προκλητικούς τουρκικούς χάρτες απαιτεί πράξεις και όχι επικοινωνιακά τεχνάσματα. Κανένας δεν πρόκειται να χειροκροτήσει τις όψιμες εξαγγελίες του Νίκου Δένδια, καθώς το πολιτικό σύστημα δεν έχει επιδείξει το παραμικρό σθένος να συγκρουστεί με τα διεθνή συμφέροντα των εξοπλισμών. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα, η φτώχεια του κόσμου είναι η ζωντανή απόδειξη των εγκληματικών τους επιλογών και ο πραγματικός κριτής βρίσκεται ήδη στην απέναντι ακτή του Αιγαίου, αδιαφορώντας για τα κυβερνητικά ευχολόγια.
