Μπορεί ένα ρομπότ να σκύψει να μαζέψει σκουπίδια, να ξεχωρίσει λουλούδια ή να αναλάβει τις πιο μικρές και κουραστικές δουλειές του σπιτιού;
Στο Πεκίνο, μια κινεζική νεοφυής εταιρεία παρουσίασε ανθρωπόμορφες μηχανές που έκαναν ακριβώς αυτό, σε μια επίδειξη που έδειξε πως η επόμενη φάση της τεχνολογίας δεν αφορά μόνο θεαματικές κινήσεις και εντυπωσιακά άλματα, αλλά την είσοδο των μηχανών στην ακατάστατη, απρόβλεπτη καθημερινότητα.
Η εικόνα ήταν πιο ταπεινή από τις συνηθισμένες επιδείξεις του κλάδου, όπου τα ρομπότ τρέχουν, χορεύουν ή κάνουν εντυπωσιακές φιγούρες. Αυτή τη φορά το στοίχημα ήταν αλλού: όχι τι μπορούν να κάνουν μπροστά στο κοινό, αλλά αν μπορούν κάποτε να γίνουν χρήσιμα μέσα σε ένα πραγματικό σπίτι.
Ο επικεφαλής της εταιρείας παραδέχτηκε πως το υλικό υπάρχει σε μεγάλο βαθμό. Το πρόβλημα, όπως είπε, είναι το μυαλό. Με άλλα λόγια, τα σώματα των μηχανών προχωρούν, αλλά η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει φτάσει ακόμη στο σημείο να χειρίζεται με άνεση τις μικρές παγίδες της καθημερινότητας. Για τον άνθρωπο, το δίπλωμα ρούχων ή το πλύσιμο πιάτων μοιάζει ρουτίνα. Για ένα ρομπότ, όμως, ακόμη και μια απόκλιση 0,1 χιλιοστού μπορεί να τινάξει στον αέρα όλη την προσπάθεια.
Και εδώ ακριβώς γεννιέται το ερώτημα που πολλοί αποφεύγουν: είναι αυτό ένα πρώτο βήμα προς την αντικατάστασή μας; Όχι στα μεγάλα λόγια, αλλά στις μικρές δουλειές. Στο συμμάζεμα του σπιτιού. Στο σκούπισμα. Στη φροντίδα των επαναλαμβανόμενων καθηκόντων που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε αυτονόητα ανθρώπινα.
Η εταιρεία λέει πως ανέπτυξε νέο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, εκπαιδευμένο με δεδομένα από περισσότερα από 100 νοικοκυριά, ακριβώς επειδή το πραγματικό σπίτι δεν μοιάζει με εργαστήριο. Έχει ζώα, ακαταστασία, εμπόδια, απρόβλεπτες κινήσεις και συνθήκες που αλλάζουν συνεχώς. Το μοντέλο αυτό αναμένεται να ενσωματωθεί στα ρομπότ καθαρισμού που διαθέτει η εταιρεία μέσα στον Μάιο.
Παράλληλα, έχει ξεκινήσει και πιλοτική συνεργασία με κινεζική πλατφόρμα υπηρεσιών, μέσω της οποίας ο χρήστης μπορεί να κλείσει τόσο επαγγελματία καθαριστή όσο και ρομπότ για δουλειές σπιτιού. Το κόστος για τρίωρη βάρδια φτάνει τα 149 γουάν, δηλαδή περίπου 22 δολάρια, ενώ η εταιρεία υποστηρίζει πως τα μηχανήματά της έχουν ήδη εξυπηρετήσει δεκάδες σπίτια.
Οι πρώτες αντιδράσεις από τους χρήστες δεν είναι ενθουσιώδεις. Το ρομπότ χαρακτηρίζεται αργό και άγαρμπο. Κάποιες φορές, λένε, μπορεί να αφήσει τις παντόφλες στην κουζίνα ή να σταματήσει στη μέση του σκουπίσματος σαν να… σκέφτεται. Κι όταν κολλάει, ένας εργαζόμενος επεμβαίνει εξ αποστάσεως.
Όμως το μεγάλο στοίχημα δεν είναι η σημερινή του εικόνα. Είναι το αύριο. Ο ίδιος ο επικεφαλής της εταιρείας υποστηρίζει πως, όταν η τεχνολογία ωριμάσει και τα ρομπότ γίνουν πραγματικά αξιόπιστοι βοηθοί του σπιτιού, η αγορά θα είναι τεράστια. Στη δική του εκτίμηση, η οικιακή εργασία αντιστοιχεί σε περίπου 20% του ΑΕΠ και άρα μιλάμε για μια αγορά με ασύλληπτες προοπτικές.
Η εταιρεία, που ιδρύθηκε πριν από λιγότερο από τρία χρόνια, έχει ήδη συγκεντρώσει δισεκατομμύρια γουάν σε γύρους χρηματοδότησης, με συμμετοχή και μεγάλων κινεζικών τεχνολογικών ομίλων. Το ερώτημα, πάντως, παραμένει ανοιχτό και καθόλου αθώο: θα μείνουν τα ρομπότ βοηθοί ή θα εξελιχθούν σε σιωπηλούς αντικαταστάτες;
