Σε μια μνημειώδη επίδειξη πολιτικού κυνισμού και πλήρους απαξίωσης των θεσμών, ο Ανδρέας Λοβέρδος, από τη ζεστασιά των τηλεοπτικών παραθύρων του ΣΚΑΪ, δήλωσε προκλητικά πως «σκοτίστηκε» για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Το στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, με μια ρητορική που παραπέμπει σε σκοτεινές εποχές θεσμικής παρακμής, επιχείρησε να υποβαθμίσει την κατάλυση του απορρήτου των επικοινωνιών σε ένα δευτερεύον ζήτημα, ισχυριζόμενος πως ένας πολιτικός δεν πρέπει να βάζει τέτοια θέματα στο επίκεντρο. Η στάση του αυτή δεν είναι απλώς μια προσωπική επιλογή «απάθειας», αλλά μια ευθεία προσβολή προς το Κράτος Δικαίου και προς κάθε πολίτη που απαιτεί διαφάνεια και προστασία από τις παρακρατικές μεθόδους παρακολούθησης.
Η άρνησή του να καταθέσει μήνυση και η προσπάθειά του να παρουσιάσει την παρακολούθησή του ως κάτι ανάξιο λόγου επειδή «δεν είχε τίποτα να κρύψει», αποτελεί το απόλυτο επιχείρημα της αυταρχικής προπαγάνδας. Φαίνεται πως ο κ. Λοβέρδος, έχοντας πλέον εξασφαλίσει τη θέση του στο κομματικό μαντρί της Νέας Δημοκρατίας, έχει κάθε λόγο να «σκοτίζεται». Με τα νέα του γραφεία στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης να φέρουν πλέον τη σφραγίδα της γαλάζιας παράταξης, η μετάλλαξή του σε έναν πρόθυμο απολογητή του συστήματος Μητσοτάκη ολοκληρώθηκε πανηγυρικά. Η πολιτική του επιβίωση και η άνεση των νέων του γραφείων φαίνεται πως ζυγίζουν πολύ περισσότερο από την ηθική υποχρέωση ενός πολιτικού να υπερασπίζεται τη δημοκρατία απέναντι σε αυτούς που την υπονομεύουν.
Είναι προφανές πως για τον κ. Λοβέρδο, η πολιτική «κερδοσκοπία» αρχίζει εκεί που τελειώνει η κομματική πειθαρχία. Η δήλωσή του ότι δεν θα στραφεί εναντίον των υπαιτίων, την ώρα που το όνομά του απουσίαζε προκλητικά από το κλητήριο θέσπισμα, αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που προτιμά τη σιωπή και τη συμβίωση με το παρακράτος παρά τη σύγκρουση για την αλήθεια. Όταν όμως έχεις ήδη «τακτοποιηθεί» πολιτικά και χωροταξικά κάτω από τις φτερούγες του Μαξίμου, οι υποκλοπές και η παραβίαση των ελευθεριών φαντάζουν πράγματι λεπτομέρειες για τις οποίες μπορείς να δηλώνεις με αλαζονεία πως «σκοτίστηκες».
