Μια νέα μελέτη από τη Νότια Κορέα φέρνει στο προσκήνιο ένα κλινικό εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς να αναγνωρίσουν με εντυπωσιακή ακρίβεια πότε ένας ασθενής βρίσκεται στις τελευταίες 24 ώρες της ζωής του. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο BMJ Supportive & Palliative Care, βασίζεται σε απλές αλλά κρίσιμες παρατηρήσεις που γίνονται σε ασθενείς τελικού σταδίου.
Η προσέγγιση δεν αφορά ένα «τεστ» με τη στενή έννοια, αλλά μια συνολική αξιολόγηση πολλών παραμέτρων: το επίπεδο συνείδησης, την ικανότητα επικοινωνίας, τις αλλαγές στην αναπνοή και τη γενική φυσική κατάσταση. Όταν αυτά τα σημάδια συνδυάζονται, δίνουν μια σαφέστερη εικόνα για το πόσο κοντά βρίσκεται ο ασθενής στο τέλος.
Ένα εύρημα που ξεχώρισε ιδιαίτερα είναι η απουσία του αντανακλαστικού του κερατοειδούς — της αυτόματης αντίδρασης του ματιού σε ερεθισμό. Η μη εμφάνιση αυτού του αντανακλαστικού συσχετίστηκε έντονα με πιθανότητα θανάτου μέσα στο επόμενο 24ωρο, αποτελώντας έναν από τους πιο ισχυρούς δείκτες της μελέτης. Οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν αποτελεί από μόνο του διάγνωση, αλλά ενισχύει σημαντικά την κλινική εικόνα όταν συνδυάζεται με άλλα συμπτώματα.
Συνολικά, η ακρίβεια της εκτίμησης έφτασε έως και το 95% σε ασθενείς που ήδη βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο νόσου. Το εργαλείο προορίζεται αποκλειστικά για χρήση στην παρηγορική φροντίδα, όπου η σωστή πρόβλεψη της πορείας είναι κρίσιμη για την οργάνωση της φροντίδας και την υποστήριξη των οικογενειών.
Η δυνατότητα έγκαιρης αναγνώρισης των τελευταίων ωρών ζωής επιτρέπει καλύτερη διαχείριση συμπτωμάτων, αποφυγή περιττών παρεμβάσεων και προετοιμασία των οικείων. Όπως σημειώνουν οι ειδικοί, ο στόχος δεν είναι η «πρόβλεψη του θανάτου», αλλά η παροχή της πιο κατάλληλης και ανθρώπινης φροντίδας σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη στιγμή.
Η μελέτη υπογραμμίζει ότι, παρά την τεχνολογική πρόοδο, η κλινική κρίση και η εμπειρία των γιατρών παραμένουν αναντικατάστατες στην αξιολόγηση της πορείας ενός ασθενούς.
