Σάλος για το «Σήμα Διαφορετικότητας» της Μιχαηλίδου – Η woke ατζέντα χτυπά την πόρτα των επιχειρήσεων

Κύκλο αντιδράσεων, προκαλεί το λεγόμενο «Σήμα Διαφορετικότητας», το οποίο προωθεί το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, υπό τη Δόμνα Μιχαηλίδου. Η κυβέρνηση, το παρουσιάζει ως εργαλείο εκσυγχρονισμού της αγοράς εργασίας, όμως οι επικριτές του, βλέπουν ακόμη ένα βήμα εισαγωγής της ξενόφερτης woke λογικής στην ελληνική επιχειρηματικότητα, μέσα από μηχανισμούς αξιολόγησης, πιστοποίησης και κρατικής επιβράβευσης.

Σύμφωνα με το υπουργείο, το πρόγραμμα αφορά, την αξιολόγηση επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα, σε θέματα ίσης μεταχείρισης, συμπερίληψης και καταπολέμησης των διακρίσεων. Η πιλοτική εφαρμογή, περιορίζεται στις πρώτες 100 επιχειρήσεις που έχουν υποβάλλει αίτηση, ενώ στις 29 Απριλίου 2026, η Δόμνα Μιχαηλίδου, ανακοίνωσε ότι οι 100 διαθέσιμες θέσεις συμπληρώθηκαν. Η ίδια, υποστήριξε ότι η αγορά «περνά από τη δήλωση προθέσεων στην πράξη» και ότι η ισότητα, πρέπει να γίνει «καθημερινή πρακτική» στον χώρο εργασίας.

Από την επιχειρηματικότητα στην ιδεολογική αξιολόγηση
Το πρόβλημα, σύμφωνα με όσους αντιδρούν, δεν είναι η ανάγκη να μην υπάρχουν διακρίσεις στην εργασία. Αυτό ήδη προβλέπεται από τη νομοθεσία. Το ζήτημα, είναι, ότι το κράτος εμφανίζεται πλέον να βαθμολογεί τις επιχειρήσεις, όχι μόνο για τη νομιμότητά τους, αλλά για την «κουλτούρα» τους. Στην πράξη, μία επιχείρηση καλείται να αποδείξει, ότι διαθέτει πολιτική συμπερίληψης, μηχανισμό διαχείρισης καταγγελιών, υπεύθυνο ή τμήμα για ζητήματα διαφορετικότητας, αλλά και συγκεκριμένες πρακτικές στο ανθρώπινο δυναμικό της.

Τα κριτήρια αξιολόγησης, ωστόσο, δεν σταματούν στις γενικές αρχές. Το πρόγραμμα, εξετάζει δύο πυλώνες: τις πρακτικές συμπερίληψης, στον χώρο εργασίας και τα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου δυναμικού. Στον δεύτερο πυλώνα, αξιολογούνται στοιχεία όπως το φύλο, η ηλικία, η εθνικότητα και η οικογενειακή κατάσταση, καθώς και η συμμετοχή συγκεκριμένων κατηγοριών εργαζομένων, σε θέσεις ευθύνης.

Κρατική σφραγίδα «ορθής κουλτούρας»
Η κυβέρνηση, επιμένει ότι πρόκειται για προαιρετικό και πιλοτικό πρόγραμμα. Πράγματι, η επίσημη περιγραφή, αναφέρει ότι η συμμετοχή, δεν έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα και αφορά επιχειρήσεις που το επιθυμούν. Ωστόσο, οι επικριτές του, απαντούν -ορθά- ότι τέτοιες πιστοποιήσεις, σπάνια μένουν πολιτικά ουδέτερες. Αρχίζουν ως «επιβράβευση» και στη συνέχεια, μπορούν να μετατραπούν σε άτυπο κριτήριο κύρους, πρόσβασης σε χρηματοδοτήσεις, συνεργασίες ή δημόσια εικόνα.

Η ανησυχία, ενισχύεται από το γεγονός ότι το Σήμα, απονέμεται με βαθμολογία. Για να το λάβει μια επιχείρηση, πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 30/100 σε κάθε πυλώνα και συνολική βαθμολογία 50/100 για τις μικρομεσαίες ή 55/100 για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Η ισχύς του είναι για έναν χρόνο, ενώ το υπουργείο θα δημοσιοποιεί τον κατάλογο των επιχειρήσεων, στις οποίες απονέμεται.

Ευρωπαϊκό χρήμα, ελληνική γραφειοκρατία
Το «πολύχρωμο» αυτό πρόγραμμα, εντάσσεται στο έργο «Ευαισθητοποίηση της Διαφορετικότητας στους Χώρους Εργασίας», στο πλαίσιο του «Ελλάδα 2.0» και χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω του NextGenerationEU, με τον συνολικό προϋπολογισμό του ευρύτερου έργου να ανέρχεται σε 11.697.060 ευρώ και προϋπολογισμό Ταμείου στα 10.981.500 ευρώ.

Την ίδια ώρα, μικρομεσαίες επιχειρήσεις πνίγονται από φορολογία, ασφαλιστικές εισφορές, ενεργειακό κόστος και γραφειοκρατία. Αντί, λοιπόν, το κράτος να μειώνει τα βάρη, ανοίγει άλλη μία συζήτηση για δείκτες, πιστοποιήσεις, φόρμες, αποδείξεις «κουλτούρας» και μηχανισμούς αξιολόγησης. Ωστόσο, η αλήθεια, είναι ότι η ελληνική επιχειρηματικότητα ζητά σταθερότητα, ρευστότητα και λιγότερο κράτος και όχι ένα ακόμη σήμα πολιτικής ορθότητας, στην είσοδο της επιχείρησης.

Πολιτική σύγκρουση
Πολλοί, θεωρούν ότι το μέτρο αποτελεί «πιστοποίηση ιδεολογίας αντί για αξιοκρατία», υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση, ευθυγραμμίζεται με woke πολιτικές. Από την άλλη πλευρά, διάφοροι ελεγκτές παραπληροφόρησης, επισημαίνουν ότι, με βάση τα επίσημα στοιχεία, δεν προβλέπονται κυρώσεις για επιχειρήσεις που δεν συμμετέχουν ή δεν λαμβάνουν το σήμα.

Το πολιτικό συμπέρασμα, όμως, παραμένει: η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανοίγει ακόμη ένα μέτωπο με το συντηρητικό ακροατήριο της λαϊκής της βάσης, υιοθετώντας λεξιλόγιο, μηχανισμούς και κριτήρια, που μέχρι πριν λίγα χρόνια θα τα συναντούσε κανείς κυρίως σε πολυεθνικές, ΜΚΟ και ευρωπαϊκά προγράμματα. Και το ερώτημα, είναι απλό: η ελληνική επιχείρηση, χρειάζεται οικονομικές διευκολύνσεις για να δουλέψει ή κρατική σφραγίδα ιδεολογικής συμμόρφωσης;

Woke ολοκληρωτισμός
Το «Σήμα Διαφορετικότητας», θα επεκταθεί τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με τις προθέσεις του υπουργείου. Αυτό, για εμάς, αποτελεί δείγμα ολοκληρωτισμού, με δικαιωματίστικο περιτύλιγμα. Κανείς, δεν μπορεί να επιβάλλει στις επιχειρήσεις, το να κάνουν. Αυτά, μόνο σε σοβιετικού τύπου καθεστώτα, συνέβαιναν. Εσείς τι πιστεύετε; Το «Σήμα», αποτελεί εργαλείο αληθινής ισότητας στον χώρο εργασίας ή είναι ακόμα ένας γραφειοκρατικός μηχανισμός ελέγχου, που επιβάλλεται από τις Βρυξέλλες, με ευρωπαϊκά κεφάλαια και ιδεολογική ατζέντα;