Από το έπος της Grande Torino της δεκαετίας 1950, στην απόλυτη απαξίωση. Η διοικητική κρίση και το αποκαρδιωτικό σκηνικό με τα κόπρανα.
Η ιστορία της Τορίνο είναι ένα διαρκές παιχνίδι ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Από τη δεκαετία του ’50, όταν η Grande Torino σάρωνε τα πάντα στο πέρασμά της πριν ξεκληριστεί στην τραγωδία της Superga, ο σύλλογος κουβαλά ένα «βαρύ» DNA που απαιτεί πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια υπό τη διοίκηση του Ουρμπάνο Κάιρο, η «Γκρανάτα» μοιάζει εγκλωβισμένη στη μετριότητα, προκαλώντας την οργή των οπαδών που βλέπουν την ομάδα τους να στερείται οράματος και να συμβιβάζεται με τις χαμηλές θέσεις στον βαθμολογικό πίνακα.
Η πρόσφατη ήττα με 3-0 στη Γένοβα, από την Τζένοα για την 26η αγωνιστική της Serie A, αποτέλεσε την 13η στο πρωτάθλημα και έτσι βρίσκει την ιστορική αυτή ομάδα, στην 15η θέση και 3 πόντους πάνω από τη ζώνη υποβιβασμού.
Η οργή αυτή ξεχείλισε με έναν τρόπο που σόκαρε την ποδοσφαιρική Ιταλία και έκανε τον γύρο των διεθνών Μέσων. Μια ομάδα οργανωμένων οπαδών, αποφάσισε να στείλει ένα μήνυμα που δεν επιδέχεται καμία παρερμηνεία για την εικόνα της ομάδας.
Αναλυτικότερα, άδειασαν τόνους κοπριάς ακριβώς έξω από την κεντρική πύλη του προπονητικού κέντρου. Το θέαμα ήταν αποκρουστικό, αλλά ο συμβολισμός ακόμα πιο σκληρός. Η οσμή της κοπριάς που κάλυψε την είσοδο ήταν η «απάντηση» των φιλάθλων στις πρόσφατες εμφανίσεις των παικτών και στις αποφάσεις της διοίκησης, τις οποίες θεωρούν ανάλογου… επιπέδου.
Το περιστατικό δεν σταμάτησε εκεί, καθώς οι τοίχοι και οι πύλες γέμισαν με πανό που στρέφονταν προσωπικά κατά του προέδρου. Το σύνθημα «Merde come Cairo» (Σκ@τ@ όπως ο Κάιρο) δέσποζε πάνω από τον σωρό των ακαθαρσιών, μετατρέποντας το αθλητικό κέντρο σε σκηνικό λαϊκού δικαστηρίου.
Για τους οπαδούς, αυτή η ακραία κίνηση ήταν το τελευταίο στάδιο μιας μακράς περιόδου υπομονής. Θεωρούν πως η ομάδα έχει χάσει την αξιοπρέπειά της και πως η διοίκηση αντιμετωπίζει την Τορίνο ως μια απλή επιχείρηση, αγνοώντας την ιστορική της βαρύτητα.
Όταν η ιστορία μιας ομάδας είναι τόσο βαριά, η σημερινή μετριότητα και αδιαφορία γίνεται αβάσταχτη και η οργή των οπαδών της Τορίνο μετατρέπεται σε μια υπενθύμιση, πως η ομάδα αυτή αξίζει πολλά περισσότερα.
