Η προκλητική και πολιτικά αναίσθητη στάση του Γρηγόρη Δημητριάδη, ανιψιού και πρώην διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού, συνεχίζει να προκαλεί το δημόσιο αίσθημα, αποδεικνύοντας μια πλήρη αποκοπή από την ιστορική μνήμη και τις εθνικές επετείους. Το να επιλέγει ο συγκεκριμένος άνθρωπος, που το όνομά του έχει συνδεθεί με μελανές σελίδες της κυβερνητικής θητείας, να φωτογραφίζεται χαμογελαστός σε κοσμικές ή διπλωματικές συναντήσεις ανήμερα της 19ης Μαΐου —μιας ημέρας βαθιού πένθους και τιμής για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Ποντίου— αποτελεί ύβρη.
Την ώρα που ο ελληνισμός απανταχού της γης λυγίζει μπροστά στην ιστορική δικαίωση των 353.000 ψυχών, ο κ. Δημητριάδης επιλέγει να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του για δημόσιες σχέσεις, αδιαφορώντας πλήρως για το εθνικό timing. Αυτή η κίνηση δεν είναι απλώς ένα επικοινωνιακό ατόπημα, αλλά μια σαφής ένδειξη της αλαζονείας που διακατέχει το στενό περιβάλλον του Μεγάρου Μαξίμου, το οποίο αντιμετωπίζει ακόμα και τις πιο ιερές ιστορικές μνήμες του έθνους ως ένα απλό φόντο για φωτογραφικά στιγμιότυπα.
