Οι αγοραπωλησίες ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές δεν αποτελούν απλές ιδιωτικές συναλλαγές, αλλά διαδικασίες με σαφή εθνική, θεσμική και γεωπολιτική διάσταση. Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει ειδικούς ελέγχους και περιορισμούς ακριβώς για να αποτρέπεται η συγκέντρωση ακίνητης περιουσίας από αλλοδαπά ή ξένα συμφέροντα σε περιοχές αυξημένης στρατηγικής σημασίας. Ωστόσο, η ύπαρξη νομικών «παραθύρων», ενδιάμεσων σχημάτων και εταιρικών διαμεσολαβήσεων έχει καταστήσει δυνατή την παράκαμψη των προβλεπόμενων ελέγχων, δημιουργώντας ένα θολό τοπίο συναλλαγών με δυνητικά σοβαρές συνέπειες για το εθνικό συμφέρον.
Ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης βρίσκεται στο στόχαστρο έντονων επικρίσεων, μετά τις αποκαλύψεις που φέρνουν στο φως τη συμμετοχή της αδελφής του σε αγοραπωλησίες ακινήτων οι οποίες κατέληξαν σε επιχειρηματικά σχήματα τουρκικών συμφερόντων. Οι εξελίξεις αυτές προκαλούν εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο οι συγκεκριμένες συναλλαγές πραγματοποιήθηκαν με πλήρη διαφάνεια, ιδίως όταν αφορούν μια περιοχή ιδιαίτερης εθνικής και στρατηγικής σημασίας.
Η αντιπολίτευση κάνει λόγο για συνειδητή αποσιώπηση του ζητήματος από τον Δήμαρχο, υποστηρίζοντας ότι, παρότι είχε γνώση των ενεργειών της συγγενούς του, επέλεξε να μην τοποθετηθεί δημόσια, αφήνοντας ουσιαστικά απροστάτευτη την πόλη απέναντι σε μια σταδιακή συγκέντρωση ακίνητης περιουσίας από εταιρείες που συνδέονται με τουρκικά κεφάλαια.
Το θέμα πλέον έχει μεταφερθεί στο επίπεδο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, με κατάθεση επείγουσας ερώτησης προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Μέσω αυτής αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο αξιοποιούνται θεσμικά κενά και νομικές ασάφειες, επιτρέποντας σε αλλοδαπά συμφέροντα να παρακάμπτουν τόσο τους ελέγχους της Αποκεντρωμένης Διοίκησης όσο και το ισχύον πλαίσιο για τις παραμεθόριες περιοχές.
