Στο προσκήνιο των διεθνών εξελίξεων έρχεται ξανά το Κουρδικό ζήτημα, με το ηγετικό στέλεχος του ένοπλου σκέλους του PKK, Μουράτ Καραγιλάν, να ξεκαθαρίζει τη θέση του αναφορικά με το ενδεχόμενο κατάθεσης των όπλων. Σύμφωνα με το κεντρικό δημοσίευμα της κουρδικής εφημερίδας Politika, η οποία κυκλοφόρησε με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Τρία βήματα για τον αφοπλισμό», η εγκατάλειψη του ένοπλου αγώνα από την πλευρά του PKK δεν μπορεί να αποτελέσει μια μονομερή τεχνική διαδικασία, αλλά προϋποθέτει την παροχή συγκεκριμένων πολιτικών και νομικών εγγυήσεων από την Άγκυρα.
Η πρώτη και βασική παράμετρος που θέτει η κουρδική ηγεσία επικεντρώνεται στο πρόσωπο του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, καθώς ο Καραγιλάν ζητά την επίσημη και θεσμική αναγνώριση του φυλακισμένου ηγέτη ως του κύριου συνομιλητή και διαπραγματευτή στη διαδικασία επίλυσης. Για το κουρδικό κίνημα, ο Οτσαλάν αποτελεί τον μοναδικό αυθεντικό εκφραστή μιας πολιτικής διεξόδου, και η συμμετοχή του κρίνεται ως εκ των ων ουκ άνευ για την επόμενη ημέρα. Παράλληλα, ως δεύτερη θεμελιώδης προϋπόθεση προβάλλεται η ανάγκη για τη νομική και συνταγματική θωράκιση της κουρδικής ταυτότητας εντός της Τουρκίας. Η θέση του Καραγιλάν είναι ότι η ύπαρξη του κουρδικού λαού πρέπει να πάψει να βρίσκεται στο περιθώριο του νόμου, απαιτώντας την πλήρη ένταξη της κουρδικής εθνότητας στο επίσημο θεσμικό πλαίσιο της χώρας, προσφέροντας στους Κούρδους τη νομιμοποίηση που τους αναλογεί ως ισότιμη πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.
Το τρίτο σκέλος των αξιώσεων του PKK αφορά τη διασφάλιση στέρεων δημοκρατικών εγγυήσεων για το σύνολο του κινήματος, συμπεριλαμβανομένων και των ένοπλων τμημάτων του, με την κουρδική πλευρά να ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί ένα σχέδιο που θα εξαντλείται στην απλή παράδοση του οπλισμού, χωρίς να συνοδεύεται από μια συνολική πολιτική διευθέτηση. Η εφημερίδα Politika, μάλιστα, πλαισιώνει το θέμα με αναφορές σε ανάλογες διεθνείς διαδικασίες αποστράτευσης, φέρνοντας ως παράδειγμα την περίπτωση της Κολομβίας και των ανταρτών των FARC, προκειμένου να καταδείξει τον σύνθετο χαρακτήρα τέτοιων εγχειρημάτων. Με τον τρόπο αυτό, η κουρδική πλευρά επιχειρεί να ανατρέψει το αφήγημα της Άγκυρας, η οποία παρουσιάζει το PKK ως μια οργάνωση υπό διάλυση και στρατιωτική πίεση στα μέτωπα της Συρίας και του Ιράκ, εκπέμποντας το μήνυμα ότι ο αφοπλισμός αποτελεί αντικείμενο ενός σκληρού πολιτικού παζαριού με συγκεκριμένους όρους και όχι προϊόν μιας άτακτης υποχώρησης.
