Νέα αποχώρηση από το υπό διαμόρφωση κόμμα «Ελπίδα» της Μαρίας Καρυστιανού, μετά τις αποκαλύψεις ότι αγόρασε διαμέρισμα εργαζομένων, που βγήκε σε πλειστηριασμό από fund. Πρόκειται για τον Όθωνα Ιακωβίδη, ο οποίος εξέφρασε την έντονη απογοήτευσή του για το πρόσωπο της. «Έπεσε στα μάτια μου» είπε ενδεικτικά, σημειώνοντας ότι ο ίδιος έχει δώσει μάχες για να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί ακινήτων.
O Όθωνας Ιακωβίδης δεν έκρυψε την πικρία του για τις εξελίξεις, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Έδινα μάχες σώμα με σώμα με την αστυνομία και μετά έμαθα ότι η Καρυστιανού αγόρασε διαμέρισμα από πλειστηριασμό».
Ο γνωστός ακτιβιστής, ο οποίος το προηγούμενο διάστημα στήριξε την πολιτική προσπάθεια της Μαρίας Καρυστιανού μιλώντας δημόσια για τη δημιουργία του νέου κινήματος, τόνισε ότι η πρόσφατη αποκάλυψη λειτούργησε ως καταλύτης για την απόφασή του να αποστασιοποιηθεί πλήρως από το εγχείρημα.
Σε μακροσκελή ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης αναφέρει:
«Είμαι και από τους πρώτους υπογράψαντες την ίδρυση του κόμματος και, λόγω ηλικίας, δεν είχα καμία απολύτως βλέψη για οποιαδήποτε θέση στο κόμμα. Στη δυσαρέσκειά μου από την επιδειχθείσα μέχρι πρότινος απροθυμία της ΜΚ για τη συγκρότηση Οργανωτικού σχεδιασμού του κόμματος (αιτία που αποχώρησε και ο Βασίλης Κοκοτσάκης) και στη δυσαρέσκεια που μου προξένησαν συγκεκριμένες συμπεριφορές της, σχετικές με αγενή αγνόηση τής προσφοράς διαφόρων προσώπων προς το Κίνημα και το πρόσωπο της, έρχεται να προστεθεί το θέμα ηθικής στάσης, που είναι η ενεργός συμμετοχή της (ως διαχειρίστρια) σε εταιρεία “αξιοποίησης ακινήτων” που απέκτησε ακίνητο από πλειστηριασμό.
Το γεγονός ότι, επί χρόνια, κάθε εβδομάδα βρισκόμουν στο Δικαστικό Μέγαρο της Θεσσαλονίκης και, μαζί με άλλους συναγωνιστές, δίναμε μάχες με τα ΜΑΤ στους διαδρόμους των Δικαστηρίων για να σαμποτάρουμε και να ματαιώνουμε τους πλειστηριασμούς, δεν μου επιτρέπει να βρίσκομαι στις τάξεις ενός κόμματος, ηγέτιδα του οποίου είναι πρόσωπο που άσκησε το ρόλο του “κορακιού” που αρπάζει ακίνητα από τα χέρια ανθρώπων που αδυνατούν να πληρώσουν τη δόση τους, έπειτα από την πτώχευση τους που την προξένησε το ίδιο το Ελληνικό κράτος.
Μετά από αυτό, όλα τα μεγάλα λόγια περί αγάπης, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης, κλπ, κλπ, μου ακούγονται σαν “φωνή κόρακος”: κρα – κρα!… Και, επειδή δεν μπορώ να συνδιαλλέγομαι σε αυτή τη γλώσσα, αποχωρώ».
Ένα μεγάλο πλατύ «ΕΥΓΕ» και μία αγκαλιά στην Εντιμότητα και το Ήθος ενός ως φαίνεται Πατριώτη της προσφοράς και όχι κάποιας επιδιώξεως «Θεσούλας», «αυτοπροβολής», η άλλου προσωπικού ωφέλους. ΕΥΓΕ Συν- Πατριώτη και για το θαρος αναγνωρίσεως αστοχίας της επιλογής, όχι συμπαρατάξεως ως μητέρας, αλλά περί προσωπικών επιλογών και αυτής ως «Πολιτικού».