Το να ξεχνάμε πού αφήσαμε τα κλειδιά, το κινητό ή το πορτοφόλι δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη κακής μνήμης. Σύμφωνα με ειδικούς που μελετούν τον εγκέφαλο και τη λειτουργία της μνήμης, το πρόβλημα εντοπίζεται συχνότερα στην έλλειψη προσοχής τη στιγμή που πραγματοποιούμε μια καθημερινή πράξη.
Όπως εξηγούν, η μνήμη λειτουργεί σε τρία στάδια: την κωδικοποίηση, την αποθήκευση και την ανάκληση. Όταν το μυαλό είναι απασχολημένο με άλλες σκέψεις, η πράξη δεν «εγγράφεται» σωστά στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα αργότερα να μην μπορούμε να θυμηθούμε πού αφήσαμε ένα αντικείμενο. Πρόκειται για ένα φαινόμενο αντίστοιχο με τη διαδρομή που κάνουμε καθημερινά με το αυτοκίνητο χωρίς να θυμόμαστε λεπτομέρειες του δρόμου.
Οι ειδικοί προτείνουν απλές αλλά αποτελεσματικές πρακτικές λύσεις.
Για αντικείμενα καθημερινής χρήσης, η δημιουργία σταθερών συνηθειών και συγκεκριμένων θέσεων αποθήκευσης μειώνει δραστικά τις πιθανότητες να χαθούν.
Για αντικείμενα που χρησιμοποιούνται πιο σπάνια, η λεκτική επιβεβαίωση, να λέμε δηλαδή δυνατά πού τα αφήνουμε, ενισχύει την κωδικοποίηση της μνήμης.
Παράλληλα, τεχνικές όπως η νοερή σύνδεση ενός αντικειμένου με τον χώρο όπου τοποθετείται, εμπνευσμένες από το λεγόμενο «παλάτι της μνήμης», μπορούν να βοηθήσουν τον εγκέφαλο να δημιουργήσει περισσότερες συνδέσεις και να ανακαλέσει ευκολότερα την πληροφορία. Οι ειδικοί επισημαίνουν πάντως ότι όταν η απώλεια αντικειμένων γίνεται συχνότερη και συνοδεύεται από δυσκολίες στην καθημερινή λειτουργικότητα, είναι σκόπιμο να ζητείται ιατρική αξιολόγηση.
