Μια ανατρεπτική επιστημονική έρευνα αλλάζει τα δεδομένα στην αναζήτηση εξωγήινης ζωής, υποστηρίζοντας ότι ο αριθμός των κόσμων στον γαλαξία μας που θα μπορούσαν να είναι κατοικήσιμοι είναι πολύ μεγαλύτερος από τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις των αστροφυσικών. Μέχρι σήμερα, η αναζήτηση ζωής επικεντρωνόταν κυρίως στην «ζώνη Goldilocks», την περιοχή γύρω από ένα αστέρι όπου η θερμοκρασία επιτρέπει στο νερό να παραμένει σε υγρή μορφή στην επιφάνεια ενός πλανήτη. Ωστόσο, η νέα μελέτη προτείνει ότι η παρουσία υγρού νερού δεν περιορίζεται μόνο σε πλανήτες που μοιάζουν με τη Γη.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, ακόμα και πλανήτες που θεωρούνταν «παγωμένοι» ή βρίσκονται μακριά από τον ήλιο τους, ενδέχεται να κρύβουν τεράστιους υπόγειους ωκεανούς κάτω από την επιφάνειά τους. Η θερμότητα που παράγεται από το εσωτερικό των πλανητών αυτών, λόγω ραδιενέργειας ή παλιρροϊκών δυνάμεων, θα μπορούσε να διατηρεί το νερό σε υγρή μορφή, δημιουργώντας συνθήκες φιλικές προς τη ζωή.
Η μελέτη δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε πλανήτες που καλύπτονται από πάγο, παρόμοιους με την Ευρώπη, δορυφόρο του Δία, ή τον Εγκέλαδο, δορυφόρο του Κρόνου. Παρά το αφιλόξενο της επιφάνειάς τους, το εσωτερικό τους μπορεί να αποτελεί ένα «θερμοκήπιο» για μικροβιακή ζωή. Η θερμότητα από τον πυρήνα μπορεί να λιώσει τους πάγους από κάτω προς τα πάνω και ακόμα και πλανήτες με πυκνή ατμόσφαιρα υδρογόνου μπορούν να παγιδεύσουν αρκετή θερμότητα ώστε να διατηρήσουν νερό σε υγρή μορφή. Με βάση τα νέα κριτήρια, ο αριθμός των πιθανών κατοικήσιμων πλανητών στον Γαλαξία μας αυξάνεται κατά εκατοντάδες εκατομμύρια.
Τα ευρήματα αυτά αναμένεται να επηρεάσουν τις μελλοντικές αποστολές της NASA και του ESA, καθώς οι επιστήμονες στρέφουν τα υπερσύγχρονα τηλεσκόπια, όπως το James Webb, στην ανάλυση της ατμόσφαιρας πλανητών που μέχρι πρότινος θεωρούνταν αδιάφοροι. Οι επικεφαλής της μελέτης δηλώνουν ότι πλέον δεν ψάχνουν μόνο για μια «κουκκίδα φωτός» στην ιδανική απόσταση, αλλά για πλανήτες με γεωλογική δραστηριότητα. Η αποκάλυψη αυτή ενισχύει την ελπίδα ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν, καθώς τα «καταφύγια» της ζωής φαίνεται πως είναι πολύ πιο κοινά από ό,τι τολμούσαμε να φανταστούμε.
