Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα έχει πάρει ξανά την ανηφόρα, με τον εθνικό Δείκτη Τιμών Καταναλωτή της ΕΛΣΤΑΤ να εκτοξεύεται από το 1,9% τον Σεπτέμβριο του 2025 στο 2,7% τον Φεβρουάριο, στο 3,9% τον Μάρτιο και να φτάνει στο 5,4% τον Απρίλιο του 2026, πριν υποχωρήσει στο 5,2% τον Μάιο και στο 3,4% τον Ιούλιο. Η flash εκτίμηση της Eurostat για τον Αύγουστο ανεβάζει τον εναρμονισμένο δείκτη στο 3,7%.
Πίσω όμως από τον γενικό δείκτη κρύβεται η πραγματική πίεση που βιώνουν τα νοικοκυριά. Τον Ιούλιο, όταν ο γενικός πληθωρισμός ήταν 3,4%, η στέγαση και οι λογαριασμοί αυξήθηκαν κατά 8,8%, οι μεταφορές κατά 7,4% και η εστίαση και τα ξενοδοχεία κατά 5,8%.
Την ίδια στιγμή, η Eurostat καταγράφει για την ενέργεια στον εναρμονισμένο δείκτη του Αυγούστου άνοδο 15,3%. Δηλαδή, μπορεί ορισμένες τιμές στα ράφια να εμφανίζουν σταθεροποίηση, όμως το κόστος για το σπίτι, το ρεύμα, τα καύσιμα και τις καθημερινές μετακινήσεις συνεχίζει να κατατρώει το εισόδημα.
Και ενώ η κυβέρνηση προβάλλει συμφωνίες τιμών, «καλάθια» και παροχές, η πραγματικότητα για τον πολίτη παραμένει αμείλικτη: μια προσωρινή μείωση σε συγκεκριμένα προϊόντα δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις συνεχείς αυξήσεις σε ενοίκια, λογαριασμούς και μετακινήσεις.
Ο εργαζόμενος μπορεί να βρει ένα προϊόν λίγο φθηνότερο στο ράφι, αλλά την ίδια ημέρα να πληρώσει ακριβότερα το εισιτήριο, το καύσιμο και τον λογαριασμό του. Ο στόχος του 2% παραμένει μια θεωρητική γραμμή στα διαγράμματα, την ώρα που η πραγματική ακρίβεια συνεχίζει να πιέζει ασφυκτικά τα ελληνικά νοικοκυριά.
