Ανυπέρβλητα εμπόδια και μια καθημερινότητα γεμάτη ταλαιπωρία αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες και σπάνιες παθήσεις, εξαιτίας της πλήρους αποτυχίας της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να υλοποιήσει στοιχειωδώς ένα μέτρο που η ίδια διαφημίζει ως «κοινωνική μεταρρύθμιση». Η Κάρτα Αναπηρίας, αντί να λειτουργεί ως εργαλείο αξιοπρέπειας και ισότιμης πρόσβασης, έχει μετατραπεί σε σύμβολο κρατικής αδιαφορίας, προχειρότητας και θεσμικής αναλγησίας.
Η εικόνα που καταγράφεται από την καθημερινή εμπειρία των δικαιούχων είναι αποκαλυπτική: το help desk της Κάρτας Αναπηρίας ουσιαστικά δεν λειτουργεί. Τα τηλέφωνα είτε δεν απαντούν ποτέ είτε απαιτούν εξαντλητικές ώρες αναμονής, μετατρέποντας ακόμη και την απλή αναζήτηση βοήθειας σε μαρτύριο. Για κωφούς και βαρήκοους πολίτες, η κατάσταση είναι ακόμη πιο εξοργιστική, καθώς δεν προβλέπεται καμία ουσιαστική δυνατότητα άμεσης εξυπηρέτησης στη νοηματική γλώσσα. Μια κραυγαλέα παραβίαση της ισότητας και της προσβασιμότητας, που αποκαλύπτει πόσο προσχηματικός είναι ο «σεβασμός» της κυβέρνησης στα δικαιώματα των ΑμεΑ.
Την ίδια στιγμή, η παράδοση της πλαστικής Κάρτας Αναπηρίας μέσω των ΕΛΤΑ εξελίσσεται σε φιάσκο. Υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις όπου οι δικαιούχοι περιμένουν μήνες για να παραλάβουν την κάρτα τους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις αυτή δεν φτάνει ποτέ. Ακόμη πιο εξοργιστικό είναι το γεγονός ότι άτομα με αναπηρία ενημερώνονται για «αδυναμία παράδοσης λόγω απουσίας», την ώρα που βρίσκονται στο σπίτι και αναμένουν τον διανομέα. Όταν απευθύνονται στα καταστήματα των ΕΛΤΑ, συναντούν αδιαφορία και ασαφείς απαντήσεις, με αποτέλεσμα οι κάρτες να επιστρέφουν στην Αθήνα και η διαδικασία να ξεκινά ξανά από την αρχή.
Στο πεδίο των μετακινήσεων, η κυβερνητική ανικανότητα αγγίζει τα όρια της προσβολής. Η πλαστική Κάρτα Αναπηρίας δεν επικυρώνεται στα μηχανήματα του Μετρό στην Αθήνα, αποκλείοντας στην πράξη τα άτομα με αναπηρία από το δικαίωμα της δωρεάν μετακίνησης. Στα υπεραστικά ΚΤΕΛ, η κάρτα συχνά δεν αναγνωρίζεται, καθώς δεν έχει προηγηθεί στοιχειώδης ενημέρωση του προσωπικού. Αποτέλεσμα; Δικαιούχοι είτε πληρώνουν μειωμένο εισιτήριο είτε καλούνται να καταβάλουν ολόκληρο το ποσό, για ένα δικαίωμα που υποτίθεται ότι έχει ήδη θεσμοθετηθεί.
Αντίστοιχα προβλήματα καταγράφονται και στα Αστικά ΚΤΕΛ της περιφέρειας, εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης. Σε ορισμένες περιοχές, όπως στην Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, τα αυτόματα μηχανήματα εκδίδουν μειωμένο και όχι μηδενικό εισιτήριο για τους κατόχους της Κάρτας Αναπηρίας. Σε άλλες περιπτώσεις, οι αρμόδιοι δηλώνουν άγνοια για το δικαίωμα δωρεάν μετακίνησης, αποδεικνύοντας ότι η κυβερνητική πολιτική έχει μείνει στα χαρτιά και στα δελτία Τύπου.
Η Κάρτα Αναπηρίας υπήρξε κατάκτηση του αναπηρικού κινήματος και παρουσιάστηκε δικαίως ως «Κάρτα Αξιοπρέπειας», καθώς στόχος της ήταν να απαλλάξει τα άτομα με αναπηρία από τη συνεχή υποχρέωση να αποδεικνύουν και να δημοσιοποιούν την κατάστασή τους. Ωστόσο, η σημερινή πραγματικότητα δείχνει ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν σεβάστηκε ούτε το πνεύμα ούτε την ουσία αυτής της κατάκτησης.
Αντί για αξιοπρέπεια, προσφέρει ταλαιπωρία. Αντί για ισότιμη πρόσβαση, αποκλεισμό. Και αντί για ένα λειτουργικό κοινωνικό κράτος, παραδίδει ένα ακόμη παράδειγμα κρατικής ανεπάρκειας, όπου ακόμη και τα στοιχειώδη δικαιώματα των ΑμεΑ αντιμετωπίζονται ως δευτερεύον ζήτημα. Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: για την κυβέρνηση, ούτε τα άτομα με αναπηρία αποτελούν προτεραιότητα. Και αυτό συνιστά πολιτική επιλογή, όχι ατύχημα.
