Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ιράκ και η Συρία επεξεργάζονται σχέδιο για την επαναλειτουργία του ιστορικού πετρελαιαγωγού που συνδέει την πόλη Κιρκούκ στο βόρειο Ιράκ με το λιμάνι Μπανιγιάς στις μεσογειακές ακτές της Συρίας, δημιουργώντας μια εναλλακτική οδό εξαγωγής ιρακινού πετρελαίου που θα παρακάμπτει τα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ.
Η σημαντική αυτή συμφωνία για την αποκατάσταση του αγωγού, ο οποίος εκτείνεται σε μήκος περίπου 800 χιλιομέτρων, αναμένεται να ανακοινωθεί επίσημα την επόμενη εβδομάδα. Η ανακοίνωση προγραμματίζεται να γίνει στο πλαίσιο της συνάντησης που θα έχει ο πρωθυπουργός του Ιράκ, Άλι αλ Ζαΐντι, με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στον Λευκό Οίκο, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται δημοσίευμα του Middle East Eye από Ιρακινούς και περιφερειακούς αξιωματούχους.
Η πρόκληση της ανοικοδόμησης
Ο αγωγός Κιρκούκ–Μπανιγιάς βρίσκεται εκτός λειτουργίας εδώ και δεκαετίες και έχει υποστεί εκτεταμένες ζημιές, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αποκατάστασή του. Λόγω της κατάστασης του δικτύου, το επικρατέστερο σενάριο προβλέπει την πλήρη αντικατάσταση της υφιστάμενης υποδομής. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύνθετο τεχνικό έργο, η ολοκλήρωση του οποίου εκτιμάται ότι θα απαιτήσει από δύο έως τρία χρόνια εντατικών εργασιών.
Το αμερικανικό ενδιαφέρον και η γεωπολιτική σημασία
Στην υλοποίηση του συγκεκριμένου εγχειρήματος, το οποίο χαρακτηρίζεται κρίσιμο για την ενεργειακή ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής, αναμένεται να πρωταγωνιστούν ξένες δυνάμεις. Ήδη έχει επιλεγεί μια ομάδα αμερικανικών εταιρειών που θα αναλάβει ενεργό ρόλο στην κατασκευή και τη διαχείριση του έργου.
Εφόσον το πλάνο υλοποιηθεί με επιτυχία, ο νέος αγωγός θα προσφέρει στο Ιράκ τη δυνατότητα να διοχετεύει το πετρέλαιό του απευθείας προς τις αγορές της Μεσογείου. Με αυτόν τον τρόπο, η Βαγδάτη θα απεγκλωβιστεί από την αναγκαστική διέλευση μέσω των Στενών του Ορμούζ, ενός από τους πιο ζωτικούς αλλά και γεωπολιτικά ασταθείς θαλάσσιους διαδρόμους μεταφοράς ενέργειας στον κόσμο, ο οποίος βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο διεθνών αντιπαραθέσεων.
Αυτό δεν είναι κάτι που σχεδιάζουν οι ΗΠΑ συγκυριακά κατά «Χάρρυ Κλυν», «Εντελώς αιφνιδίως, ξαφνικά δηαδή». Είναι εξ αρχής κύριο σχέδιο ελέγχου ροής- τιμής Πετρελαίου προς Μεσόγειο και Ε.Ε, με κατάργηση της σχετικής Ναυσιπλοϊας, περιλαμβανομένης της Ελληνόκτητης που πρεσβεύει στον Τομέα. Γι’ αυτό οι ανοχές και «φιλίες με το Καθεστώς της Συρίας, ξεκαθαρίσμανατα στον Λίβανο, «τρελλά» σενάρια στο ΙΡΑΝ , πίσω μπρος με την Τουρκία, καθεστώς προσμονής και ομηρίας των Κούρδων, και άλλα παρόμοια απολύτως προμελετημένα και κάθε άποψη «κοστολογημένα».. Οιοσδηποτε «αντιλαμβάνεται » η γνωρίζει το παραμικρό δεν μπορεί να τα περιγράψει πριν εκδηλωθούν .Τώρα όμως έρχονται σε συζήτηση μόνα τους. Έπονται και άλλα, επί αρχικών σχεδιασμών προ ΙΡΑΚ – Κουβέϊτ σχεδιασμένων. Ο Τούρκος αντιλαμβάνεται και «χορεύει», όμως εντός στενών ορίων .μικρής «πίστας»