Μια από τις πιο προσωπικές και δύσκολες στιγμές της ζωής της επέλεξε να μοιραστεί δημόσια η Ιωάννα Κουλούρη. Η δημοσιογράφος και δημιουργός περιεχομένου δημοσίευσε μια εκτενή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μιλώντας ανοιχτά για τη μακροχρόνια μάχη που δίνει με την ψυχική της υγεία και για μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο που βίωσε πριν από λίγους μήνες.

«Παλεύω χρόνια με ψυχικές ασθένειες»

Με αφορμή τον Αύγουστο, μήνα ενημέρωσης για την πρόληψη των θανάτων από υπερβολική δόση, η Ιωάννα Κουλούρη εξήγησε πως αποφάσισε να μιλήσει δημόσια, ελπίζοντας ότι η ιστορία της θα δώσει δύναμη σε ανθρώπους που περνούν παρόμοιες δυσκολίες.

Όπως ανέφερε, εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες με την ψυχική της υγεία, περιγράφοντας την καθημερινότητά της ως μια συνεχή μάχη.

«Με αφορμή αυτό θα μιλήσω για κάτι βαθιά προσωπικό. Παλεύω χρόνια με ψυχικές ασθένειες κι έχω γίνει ανθεκτική στην ψυχοθεραπεία και την αγωγή. Κάθε μέρα για μένα είναι ένα μαρτύριο και μια μάχη με τον εαυτό μου.»

«Με έσωσαν κυριολεκτικά στο τελευταίο λεπτό»

Στην ανάρτησή της αποκάλυψε ότι στις 20 Ιουνίου βρέθηκε σε κρίσιμη κατάσταση και μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί κατάφεραν να της σώσουν τη ζωή.

Περιέγραψε τις δύσκολες στιγμές που ακολούθησαν κατά τη νοσηλεία της, αλλά και τα έντονα συναισθήματα που βίωσε όταν συνειδητοποίησε τι είχε συμβεί, αναφερόμενη παράλληλα στη στήριξη που δέχθηκε από την οικογένειά της.

«Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να επιβιώσω αν δεν μου έκαναν άμεσα πλύση στομάχου. Όσο ήμουν στο νοσοκομείο με τον άνθρακα, έπαθα τόσο κακό trip από το OD που έκλαιγα, κοπανιόμουν και φανταζόμουν πράγματα που δεν υπήρχαν. Έλεγα “ως εδώ ήταν, βλέπω τον θάνατό μου”. Δεν ηρεμούσα με τίποτα και αναγκάστηκαν να με δέσουν χέρια – πόδια στο κρεβάτι της πτέρυγας για να μη βλάψω τον εαυτό μου.»

Το μήνυμα που θέλησε να στείλει

Παρά τη δυσκολία της εξομολόγησης, η Ιωάννα Κουλούρη επέλεξε να κλείσει την ανάρτησή της με ένα μήνυμα ελπίδας.

Όπως έγραψε, μπορεί κάποιος να μην βλέπει πάντοτε το φως ή το νόημα, όμως αξίζει να συνεχίσει, έστω «μέρα με τη μέρα», κρατώντας ως στήριγμα τους ανθρώπους που αγαπά ή ακόμη και τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας.

Με την ανάρτησή της θέλησε να υπενθυμίσει ότι η ψυχική υγεία χρειάζεται κατανόηση, υποστήριξη και ανοιχτή συζήτηση, ενθαρρύνοντας όσους δοκιμάζονται να ζητήσουν βοήθεια και να μη μείνουν μόνοι απέναντι στις δυσκολίες τους.