Για πολλούς ιδιοκτήτες γάτας, η ημέρα δεν ξεκινά με ξυπνητήρι αλλά με ένα απαλό πατουσάκι στο πρόσωπο. Άλλες φορές ένα ρύγχος που ακουμπά διακριτικά τη μύτη ή μουστάκια που γαργαλούν το αυτί. Η πρώτη αντίδραση συχνά είναι η απορία ή και η ενόχληση, όμως πίσω από αυτή τη συμπεριφορά κρύβεται κάτι πολύ πιο βαθύ: ένας ιδιαίτερος τρόπος επικοινωνίας.

Οι γάτες δεν χρησιμοποιούν τις λέξεις, αλλά το σώμα τους. Μέσα από την αφή, τη μυρωδιά και τις μικρές κινήσεις τους δημιουργούν έναν δικό τους κώδικα σχέσης με τον άνθρωπο.

Όταν ακουμπούν το πρόσωπο του κηδεμόνα τους, δεν το κάνουν τυχαία. Πρόκειται συνήθως για ένδειξη οικειότητας και εμπιστοσύνης, καθώς με αυτόν τον τρόπο μεταφέρουν τη δική τους «μυρωδιά» και εντάσσουν τον άνθρωπο στον προσωπικό τους χώρο ασφάλειας.

Σε πολλές περιπτώσεις, αυτή η κίνηση λειτουργεί και ως μέσο διεκδίκησης προσοχής. Η γάτα μπορεί να ζητά χάδι, παιχνίδι ή απλώς να υπενθυμίζει την παρουσία της. Άλλοτε πάλι, μπορεί να αντιδρά σε κάποιο εξωτερικό ερέθισμα που αντιλαμβάνεται πρώτη, καλώντας ουσιαστικά τον άνθρωπο να δώσει προσοχή στο περιβάλλον.

Δεν είναι λίγες οι φορές που το απαλό άγγιγμα στο πρόσωπο σχετίζεται με παιχνίδι ή με την ανάγκη εκτόνωσης ενέργειας, ειδικά σε γάτες που περνούν πολλές ώρες μέσα στο σπίτι. Σε κάθε περίπτωση, η συμπεριφορά αυτή σπάνια έχει επιθετικό χαρακτήρα.

Οι ειδικοί στη συμπεριφορά των ζώων επισημαίνουν ότι οι γάτες χρησιμοποιούν την αφή όπως και μεταξύ τους, ειδικά όταν νιώθουν ασφάλεια. Το άγγιγμα, το τρίψιμο του κεφαλιού και το ήρεμο ανοιγοκλείσιμο των ματιών αποτελούν βασικά στοιχεία αυτής της “σιωπηλής γλώσσας” που χτίζει δεσμό.

Αν και για τον άνθρωπο μπορεί να μοιάζει απλώς με μια γλυκιά ή ενοχλητική πρωινή συνήθεια, για τη γάτα είναι ένας ολόκληρος τρόπος να εκφράσει σύνδεση. Ένα μικρό άγγιγμα που, τελικά, λέει περισσότερα από όσα φαίνονται: ότι εκείνη τη στιγμή νιώθει ασφάλεια, οικειότητα και δεσμό με τον άνθρωπο που έχει δίπλα της.