Η Ντόλι Πάρτον, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της country μουσικής, η οποία έφυγε από τη ζωή την Τρίτη σε ηλικία 80 ετών, παρέμεινε δημιουργικά ενεργή μέχρι την τελευταία ημέρα της. Πίσω της άφησε όχι μόνο μια τεράστια μουσική παρακαταθήκη, αλλά και μια σειρά από έργα και σχέδια που είχαν προγραμματιστεί να συνεχιστούν και μετά τον θάνατό της.
Όπως αποκάλυψε ο επί χρόνια μάνατζέρ της, Ντάνι Νοζέλ, η Πάρτον «δούλευε μέχρι την ημέρα που πέθανε», καθώς είχε ιδιαίτερη αδυναμία στο να βλέπει τα σχέδιά της να υλοποιούνται και γνώριζε ότι η δουλειά της προσέφερε χαρά στους εκατομμύρια θαυμαστές της.
Η διάσημη τραγουδίστρια είχε μάλιστα οργανώσει, μαζί με μια ομάδα συνεργατών που είχε επιλέξει η ίδια, έναν λεπτομερή σχεδιασμό για τα projects που βρίσκονταν ήδη σε εξέλιξη. Έτσι, αρκετές από τις δημιουργίες της πρόκειται να παρουσιαστούν στο κοινό τα επόμενα χρόνια, ακόμη και μετά τον θάνατό της.
Ο Νοζέλ καθησύχασε τους θαυμαστές της, επισημαίνοντας ότι τα νέα τραγούδια, βιβλία, προϊόντα, εμπειρίες και καμπάνιες που θα κυκλοφορήσουν μέσω των επίσημων καναλιών της Πάρτον θα αποτελούν έργα με τη δική της προσωπική σφραγίδα. Όπως ανέφερε, τα συγκεκριμένα projects βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια ολοκλήρωσης και η ομάδα της σκοπεύει να ενημερώνει το κοινό με διαφάνεια για την πορεία τους.
Ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα που θα συνεχίσουν κανονικά βρίσκεται το Broadway μιούζικαλ «Dolly: A True Original Musical», το οποίο αφηγείται τη ζωή και την πολυετή καριέρα της. Οι προεπισκοπήσεις έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν στις 7 Δεκεμβρίου στο St. James Theatre της Νέας Υόρκης, ενώ η επίσημη πρεμιέρα αναμένεται στις 19 Ιανουαρίου 2027, ημερομηνία που θα ήταν τα 81α γενέθλια της Πάρτον.
Ιδιαίτερη θέση στην παρακαταθήκη της κατέχει και ένα τραγούδι που θα παραμείνει κλειδωμένο για ακόμη δύο δεκαετίες. Πρόκειται για το ακυκλοφόρητο «My Place in History», το οποίο η Πάρτον έγραψε και ηχογράφησε το 2015, σε ηλικία 69 ετών. Η ηχογράφηση βρίσκεται σε ένα ξύλινο κουτί στο DreamMore Resort της Dollywood, στο Pigeon Forge του Τενεσί.
Η εντολή που είχε αφήσει ήταν απολύτως συγκεκριμένη: το κουτί δεν θα πρέπει να ανοιχθεί πριν από τις 19 Ιανουαρίου 2046, όταν θα συμπληρωθούν 100 χρόνια από τη γέννησή της. Φρόντισε, μάλιστα, να προβλέψει ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο θα ακουστεί η ηχογράφηση. Μαζί με το CD τοποθέτησε μέσα στο κουτί και ένα CD player, ώστε το τραγούδι να μπορεί να αναπαραχθεί ακόμη και ύστερα από δεκαετίες.
Στο βιβλίο της του 2020, «Dolly Parton, Songteller: My Life in Lyrics», είχε αντιμετωπίσει με χιούμορ το ζήτημα της τεχνολογίας, αναρωτώμενη αν το CD player θα εξακολουθούσε να λειτουργεί το 2046 ή αν μέχρι τότε θα είχε πλέον καταστραφεί. Όταν έκανε την ηχογράφηση, άλλωστε, δεν απέκλειε το ενδεχόμενο να βρίσκεται η ίδια εκεί τη στιγμή που θα άνοιγε το κουτί. Είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να είναι παρούσα, θέλοντας να παρακολουθήσει η ίδια την αποκάλυψη του τραγουδιού.
Η Πάρτον είχε φροντίσει ακόμη και για τις λεπτομέρειες της κηδείας της. Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της, είχε εκφράσει την επιθυμία να πραγματοποιηθεί μικρή και ιδιωτική τελετή, παρουσία αποκλειστικά των μελών της άμεσης οικογένειάς της.
Ήδη από το 2014, σε συνέντευξή της στο Entertainment Weekly, είχε μιλήσει για το τραγούδι που θα ήθελε να ακουστεί στην κηδεία της. Η επιλογή της ήταν το country-gospel «If We Never Meet Again», ένα τραγούδι που είχε ιδιαίτερη σημασία για την οικογένειά της, καθώς το αγαπούσε ο πατέρας της, Λι Πάρτον, και είχε ακουστεί και στη δική του κηδεία μετά τον θάνατό του το 2000.
Μία ακόμη, πιο προσωπική επιθυμία της αποκάλυψε ο ανιψιός της και επικεφαλής της προσωπικής της ασφάλειας, Μπράιαν Σίβερ. Η Πάρτον φέρεται να είχε ζητήσει να ταφεί σε ένα «όμορφο κρεβάτι» από απαλό βαμβάκι, έχοντας ακόμη και γι’ αυτή τη στιγμή αφήσει ξεκάθαρες οδηγίες.
Η Ντόλι Πάρτον έφυγε, έτσι, έχοντας αφήσει πίσω της πολύ περισσότερα από μια ανεκτίμητη μουσική κληρονομιά. Είχε φροντίσει η ίδια ώστε η φωνή, οι δημιουργίες και τα όνειρά της να συνεχίσουν να υπάρχουν και μετά τον θάνατό της, αφήνοντας στους θαυμαστές της έργα που θα αποκαλύπτονται σταδιακά για πολλά ακόμη χρόνια.
