Οι σκύλοι μπορεί να εμφανίσουν από συνηθισμένα προβλήματα, όπως ωτίτιδες και ουρολοιμώξεις, μέχρι σοβαρές και δυνητικά θανατηφόρες ασθένειες. Η έγκαιρη πρόληψη, ο τακτικός κτηνιατρικός έλεγχος, ο εμβολιασμός και η σωστή διατροφή αποτελούν βασικές γραμμές άμυνας για την υγεία τους.
Ανάμεσα στις συχνότερες παθήσεις είναι ο βήχας του κυνοκομείου, μια μεταδοτική λοίμωξη του αναπνευστικού που προκαλεί έντονο βήχα και μεταδίδεται εύκολα σε χώρους όπου βρίσκονται πολλά σκυλιά. Υπάρχει εμβολιασμός που μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και η λεπτοσπείρωση, βακτηριακή λοίμωξη που μπορεί να μεταδοθεί μέσω μολυσμένου νερού ή εδάφους και να προκαλέσει σοβαρές βλάβες, μεταξύ άλλων στους νεφρούς και το ήπαρ. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί και στον άνθρωπο.
Παράσιτα, παρβοΐωση, λύσσα και μόρβα είναι επίσης σημαντικές απειλές. Η παρβοΐωση είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για κουτάβια και ανεμβολίαστα ζώα, ενώ η μόρβα μπορεί να προσβάλει πολλά διαφορετικά συστήματα του οργανισμού. Η λύσσα είναι θανατηφόρα, γι’ αυτό ο εμβολιασμός παραμένει κρίσιμος.
Στα συχνά προβλήματα περιλαμβάνονται ακόμη οι ουρολοιμώξεις, οι οδοντικές παθήσεις, οι ωτίτιδες και τα δερματικά προβλήματα. Συμπτώματα όπως επίμονος κνησμός, δυσάρεστη αναπνοή, εκκρίσεις από τα αυτιά, αλλαγές στην ούρηση ή αίμα στα ούρα δεν πρέπει να θεωρούνται φυσιολογικά και χρειάζονται κτηνιατρικό έλεγχο.
Σημαντικό ζήτημα αποτελεί και η παχυσαρκία, καθώς το περιττό βάρος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για διαβήτη, καρδιολογικά και ορθοπεδικά προβλήματα. Αντίστοιχα, η αρθρίτιδα εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερα σκυλιά, αλλά μπορεί να συνδέεται και με παλιότερους τραυματισμούς ή προβλήματα στις αρθρώσεις.
Στη λίστα των προβλημάτων που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας σκύλος περιλαμβάνονται επίσης η γρίπη των σκύλων, διάφορες μορφές καρκίνου και οι δηλητηριάσεις. Ειδικά στην τελευταία περίπτωση, η κατάποση μιας επικίνδυνης ουσίας μπορεί να εξελιχθεί γρήγορα σε επείγον περιστατικό.
Το βασικό μήνυμα για κάθε κηδεμόνα είναι ένα: οι αλλαγές στη συμπεριφορά, την όρεξη, την ούρηση, το δέρμα, την αναπνοή ή την κινητικότητα του ζώου δεν πρέπει να αγνοούνται. Η έγκαιρη επίσκεψη στον κτηνίατρο μπορεί να κάνει καθοριστική διαφορά.
