Διαστάσεις ομαδικής εξόδου προς τη σύνταξη λαμβάνει το κύμα συνταξιοδοτήσεων που καταγράφεται τους πρώτους έξι μήνες του έτους με τις αιτήσεις αποχώρησης να ξεπερνούν τις 110.000, αριθμός ρεκόρ που ξεπερνά το προηγούμενο υψηλό τού 2021.
Ταυτοχρόνως, τα στοιχεία δείχνουν πως ένας στους δύο υποψήφιους συνταξιούχους κάνει χρήση πλασματικού χρόνου ασφάλισης κατά τη συνταξιοδότησή του, ενώ απονέμονται «συντάξεις δύο ταχυτήτων». Με τον ρυθμό αποχώρησης που έχει διαμορφωθεί του πρώτους μήνες του έτους υπολογίζεται ότι κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους οι αιτήσεις θα ξεπεράσουν τις 110.000.
Οι εργαζόμενοι επιλέγουν μαζικά να αποχωρήσουν από την εργασία τους, είτε γιατί θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα, είτε για να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα αύξησης του μηνιαίου εισοδήματός τους με τη συνέχιση της εργασίας τους ως εργαζόμενοι συνταξιούχοι
Η ανοδική πορεία
Κατά το πρώτο τετράμηνο του έτους καταγράφηκαν επίσημα 74.838 νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης, αριθμός αυξημένος κατά 11.296 σε σχέση με το αντίστοιχο τετράμηνο του 2025, όταν είχαν καταγραφεί 63.542 αιτήσεις. Συγκριτικά με το 2025, οι φετινές αιτήσεις είναι κατά 11.296 περισσότερες.
Ακόμα όμως και αν η σύγκριση γίνει με το 2021 – έτος που καταγράφηκε ρεκόρ συνταξιοδοτήσεων στο τέλος της χρονιάς –, διαπιστώνεται ότι φέτος είναι περισσότερες κατά 8.120 οι αιτήσεις που έχουν υποβληθεί έως τώρα.
Ολα αυτά προδιαγράφουν μια σταθερά ανοδική πορεία καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Εφόσον διατηρηθεί ο ίδιος ρυθμός, εκτιμάται ότι οι συνολικές αιτήσεις για το σύνολο του έτους ενδέχεται να υπερβούν τις 220.000, ξεπερνώντας το προηγούμενο υψηλό των 212.151 αιτήσεων που είχε καταγραφεί το 2021.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, οι εργαζόμενοι επιλέγουν μαζικά να αποχωρήσουν από την εργασία τους, είτε γιατί θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα, είτε για να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα αύξησης του μηνιαίου εισοδήματός τους με τη συνέχιση της εργασίας τους ως εργαζόμενοι συνταξιούχοι.
Παραλλήλως κατά τη λήψη της απόφασης συνυπάρχει και ο φόβος για το ενδεχόμενο μελλοντικών αλλαγών στα όρια ηλικίας. Πέραν τούτου, η αυξητική τάση εξόδου προς τη συνταξιοδότηση ενδέχεται να συνεχιστεί και κατά την επόμενη τριετία, καθώς το συνταξιοδοτικό σύστημα βρίσκεται εν πολλοίς σε φάση ωρίμανσης των δικαιωμάτων πολλών ασφαλισμένων γεννημένων τη δεκαετία 1955-1965.
Αναγνώριση
Στο μεταξύ, σχεδόν μία στις δύο νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης συνοδεύεται πλέον από αίτημα αναγνώρισης πλασματικού χρόνου, καθώς χιλιάδες ασφαλισμένοι επιδιώκουν να συμπληρώσουν τα απαιτούμενα 40 έτη ασφάλισης και να αποχωρήσουν με πλήρη σύνταξη στο 62ο έτος.
Οι κατηγορίες των πλασματικών ετών είναι:
· Χρόνος τέκνων: αναγνωρίζεται αθροιστικά, φτάνει το ένα έως πέντε έτη αναλόγως του αριθμού των παιδιών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τους δύο γονείς.
· Σπουδές: από ένα έως πέντε έτη ανάλογα με τη διάρκεια φοίτησης της σχολής.
· Στρατιωτική θητεία για τους άνδρες ασφαλισμένους.
· Κενά ασφάλισης – ανεργία για την κάλυψη χρόνου που έμεινε κενός κατά τη διάρκεια της ασφαλιστικής πορείας του υποψήφιου συνταξιούχου.
Με την εφάπαξ εξόφληση υπάρχει έκπτωση 2% για κάθε αναγνωριζόμενο έτος. Αντίθετα, όταν επιλεγεί τμηματική καταβολή, η αποπληρωμή γίνεται με παρακράτηση του ενός τετάρτου της μηνιαίας σύνταξης μέχρι την εξόφληση του ποσού.
Εξετάζοντας τα στοιχεία γύρω από το ύψος των παρεχόμενων συντάξεων διαπιστώνει κανείς μια τεράστια απόκλιση μεταξύ των συντάξεων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Οι νέες συντάξεις λόγω γήρατος από τον δημόσιο τομέα διαμορφώθηκαν κατά μέσο όρο στα 1.420 ευρώ μεικτά τον προηγούμενο Μάρτιο, ενώ οι νέες συντάξεις γήρατος που εκδόθηκαν σε νέους συνταξιούχους από τα υπόλοιπα ταμεία του ΕΦΚΑ (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ κ.λπ.) διαμορφώθηκαν κατά μέσο όρο στα 930 ευρώ μεικτά.
Η απόκλιση φθάνει τα 490 ευρώ, με τις συντάξεις του δημόσιου τομέα να είναι 52,6% υψηλότερες από αυτές του ιδιωτικού τομέα, ενώ η απόσταση αντί να μικραίνει μεγαλώνει. Με άλλα λόγια, μπορεί το γενικό επίπεδο των συντάξεων να βελτιώνεται χρόνο με τον χρόνο εξαιτίας των αυξήσεων, ωστόσο στις νέες συντάξεις παραμένει η ύπαρξη μεγάλης ψαλίδας, ανάλογα με τον χώρο εργασίας από τον οποίο προέρχεται ο συνταξιούχος.
Οι αιτίες
Οι λόγοι που οδηγούν σε υψηλότερες συντάξεις στον δημόσιο τομέα έχουν να κάνουν με τις σταθερές αποδοχές και τις καθορισμένες αυξήσεις κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου των δημοσίων υπαλλήλων. Σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα όπου οι αυξήσεις δεν είναι οριζόντιες και δεν ακολουθούν την ίδια σταθερότητα με το Δημόσιο. Οι αποδοχές στον δημόσιο τομέα αυξάνουν ανά διετία λόγω αλλαγής του μισθολογικού κλιμακίου. Κάτι που δεν υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα. Επιπλέον, οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα έχουν κατά κανόνα λιγότερα χρόνια ασφάλισης από τους συνταξιούχους του Δημοσίου, με αποτέλεσμα να υπολογίζονται οι συντάξεις τους με μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης.
εδω και 50 χρόνια , τωρα καταλαβατε οι περισσοτεροι τι συμβαινει;;;;;;;
Το φαινόμενο οφείλεται κυρίως στη δεκαετία του 2000, όπου έως και το 2005 έγιναν οι περισσότερες προσλήψεις των τελευταίων δεκαετιών.Ενεκα των Ολυμπιακών αγώνων σε συνδυασμό με τις θεϊκές εκλογές του 2000 (τότε πού προηγούνταν ο Καραμανλής και ξημέρωσε με νίκη Σημίτη) δεκάδες χιλιάδες κόσμος προσλήφθηκε τόσο στα σώματα ασφαλείας όσο και σε λοιπές υπηρεσίες του δημοσίου.Το αποτέλεσμα αυτού του πακτωλου προσλήψεων του 2000 έρχεται σήμερα να λύσει τον γρίφο των συσσωρευμένων αιτήσεων συνταξιοδότησης.
Του τεστιν 26 έτη εργασίας έως σήμερα και 5 σπουδών και 2 στρατός και 7 πλασματικά ίσον 40….άντε γεια
νόμιμο γιατί όχι, η τιμιότητα και η ηθική έχουν εξοβελιστεί λόγω διαχορισμού θρησκείας και κράτους, με γνώμονα την «επιστήμη» όλα είναι νούμερα οπότε το χειρότερο έγκλημα το οποίο όμως τεχνικά δεν παραβιάζει τις «κείμενες διατάξεις» δεν θεωρείται καν θέμα συζήτησης
Δεν είναι έτσι …κάτι δεν κατάλαβες σωστά. Το μέγιστο των πλασματικών χρόνων που μπορείς να εξαγοράσεις είναι 7 έτη
Βλέπω και σχετικά νέους που δεν είναι καν 60 ετών να λένε πως θα βγουν σε πρόωρη μειωμένη σύνταξη μόλις αποκτήσουν το δικαίωμα χωρίς να τους νοιάζει. Δυστυχώς το συνταξιοδοτικό στην Ελλάδα είναι φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να βασίζεται στις εισφορές των εργαζομένων και όχι στο τι είχαν συνεισφέρει οι προηγούμενοι (αυτοί που είναι τώρα συνταξιούχοι), οπότε κυριολεκτικά είναι σαν απάτη-πυραμίδα, σε αντίθεση με το σύστημα που έχουν σε άλλες χώρες όπως στις ΗΠΑ που πληρώνεις αποκλειστικά για την δική σου σύνταξη και το ταμείο επενδύει τα λεφτά που του δίνεις σε ασφαλείς επενδύσεις ώστε να σου τα δώσει πίσω ως σύνταξη και βέβαια να είναι όλοι ικανοποιημένοι.
διάφορους 20άρηδες το 2005-6 που υπολόγιζαν την σύνταξή τους σε 50 χρόνια και μου φαινόταν αστείο το ότι θεωρούσαν τόσο σταθερό το σύστημα που όχι μόνο θα έχουν σύνταξη αλλά θα μπορούν και να την υπολογίσουν 50 χρόνια πριν, το πιο πιθανό είναι ότι κάποιος με κανένα ένσημο θα πάρει την ελάχιστη σύνταξη με κάποιον με 50 χρόνια ένσημα η οποία θα είναι ψηφιακό νόμισμα, μπισκότα από γρύλλο και διάφορα τέτοια μετανθρωπικά στις πόλεις των 15 λεπτών