«Η εβδομάδα που μας πέρασε ήταν μια πολύ δύσκολη εβδομάδα. Όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές, η δημόσια συζήτηση αλλάζει τόνο και προτεραιότητες. Δεν είναι εύκολο να μιλά κανείς για πολιτικές πρωτοβουλίες και κυβερνητικό έργο, όταν η σκέψη όλων βρίσκεται σε οικογένειες που πενθούν και σε ανθρώπους που δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Είναι αναπόφευκτο όλα τα υπόλοιπα να περνούν μέσα από ένα διαφορετικό φίλτρο» με αυτά τα λόγια ξεκίνησε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την ανασκόπηση της εβδομάδας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε και σε «νέα προσπάθεια εργαλειοποίησης του πόνου των οικογενειών που έχασαν τους ανθρώπους τους Τρίκαλα» λέγοντας ότι «είναι απολύτως ψευδές ότι η χωρά μας είναι δήθεν μια δυστοπία» στο πεδίο των εργατικών δυστυχημάτων. «Με βάση τα επίσημα ευρωπαϊκά και εθνικά δεδομένα, η Ελλάδα παραμένει σταθερά μεταξύ των 3 ευρωπαϊκών χωρών με τα λιγότερα εργατικά δυστυχήματα στην ΕΕ. Και το 2024 και το 2025», είπε.
Ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της χώρας, στην επέκταση του δικαιώματος της επιστολικής ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού και στις επόμενες εθνικές εκλογές το 2027, καθώς και στις παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του πολυπαραγοντικού στεγαστικού ζητήματος που αρχίζουν να υλοποιούνται.
Η αλήθεια:
Η ως τώρα κατανομή δανείων ανά χώρα δείχνει τα ποσά που εγκρίθηκαν ενδεικτικά (σε δισ. €):
Πολωνία: ~43,7 (ρεκόρ)
Ρουμανία: ~16,7
Γαλλία: ~16,2
Ουγγαρία: ~16,2
Ιταλία: ~14,9
Πορτογαλία: ~5,84
Λιθουανία: ~6,4
Βέλγιο: ~8,3
Κύπρος: ~1,18
Ελλάδα: ~0,79
Γιατί είναι σημαντικό για κάθε χώρα να επιτύχει το μεγαλύτερο δυνατό μερίδιο στο SAFE; διότι ειναι ένας δανειοδοτικός μηχανισμός με πολύ πολύ συμφέροντες όρους.
Το επιτόκιο είναι 3% όταν τα περισσότερα κρατη δανείζονται με περισσότερο απο 4-5%.
Η διάρκεια αποπληρωμής φτάνει έως 45 χρόνια, άρα κάνει τις δόσεις πολύ μικρές.
Αντιλαμβάνεται κανείς με απλά λόγια πως το SAFE είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να ενισχύσει η κάθε χώρα πολύ γρήγορα την άμυνά της με κόστος μικρότερο από το να χρηματοδοτουσε η ίδια αυτην την ενίσχυση.
Οι προϋποθέσεις συμμετοχής είναι:
1. Κατ’ αρχήν οι προμήθειες να είναι από κοινή συνεργασία μεταξύ χωρών. Δηλαδή μια χώρα με πρόταση για έναν τύπο εξοπλισμού μόνο για την ίδια, εχει λιγότερη επιλεξιμότητα από δυο ευρωπαϊκές χώρες που θα συνεργαστούν συμπαράγοντας και συμπρομηθεύοντας στις ίδιες και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες τον εξοπλισμό.
2. Η πρόταση να έχει ίσο ή μεγαλύτερο ποσοστό από 65% του συνολικού της κόστους, για ευρωπαϊκούς εξοπλισμούς (δλδ εξοπλισμοί από ΗΠΑ, Ισραήλ είναι μη επιλεξιμοι).
3. Εθνικό σχέδιο επενδύσεων εγκεκριμένο από Επιτροπή. Αυτό αποτελεί την ουσία της στρατηγικής πρότασης, δηλαδή να παρουσιαστεί ένα πλάνο, (όπως ακριβώς παρουσιάζεις σε μια τράπεζα ενα πλάνο του τι θα κάνεις με τα λεφτά του δανείου που ζητάς) που να δείχνει πως η χρηματοδότηση θα προσφέρει σημαντικά στην ευρωπαϊκή άμυνά, ασφάλεια και επιτήρηση ζωνών, και χώρων.
Πώς μπορεί μια χώρα να πάρει περισσότερα από μια άλλη, ή από αυτά που πήρε ήδη;
Υποβολή αναθεωρημένου σχεδίου με περισσότερα κοινά projects, συνεργασίες και υψηλότερο ευρωπαϊκό περιεχόμενο. Η Επιτροπή μπορεί να αυξήσει το ποσό δανειοδότησης σε τρίτο πακέτο.
Λεχθέντων τούτων αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα τι ΔΕΝ έκανε καλά η ελληνική κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο σε σύγκριση με άλλες χώρες:
Η Πορτογαλία για παράδειγμα πήρε πολύ περισσότερα (6 φορες περισσότερα) από την Ελλάδα κυρίως λόγω: Πιο ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου με μεγαλύτερο όγκο κοινών projects, υψηλότερη έμφαση σε maritime/ατλαντικές προτεραιότητες που βαθμολογήθηκαν υψηλότερα (θυμηθείτε πως η Πορτογαλία προεκτείνει σημαντικά την ευρωπαϊκή ΑΟΖ στον Ατλαντικό και το χρησιμοποίησε αυτό ως στοιχείο), και σαφώς επέδειξε καλύτερη συμμόρφωση στα κριτήρια κοινών προμηθειών και ευρωπαϊκού περιεχομένου από την αρχική κι όλας υποβολή.
Τα ούτε 800 εκατομμύρια που πήρε η χώρα μας ειναι λιγότερα κι από της Κύπρου, ενώ υπόδειγμα αποτελεί όχι η Πολωνία που πλασάρεται ως ο επόμενος μπροστάρης κατά της Ρωσσίας, αλλά η Ουγγαρία των 9,5 εκατομμυρίων πολιτών, που έλαβε 16 δις, ενώ γνωρίζουμε όλοι πως δεν είναι τόσο «καλό παιδί» όσο η χώρα μας υπό την διακυβέρνηση της ΝΔ, και ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ δεν επιδεικνύει θέληση να αντιπαρατεθει στην Ρωσσία, όπως η Ελλάδα επί ΝΔ.
Σε μια πιο ελεύθερη ερμηνεία, η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευκαιρία που είχαν οι ελληνικές ΕΔ να μεταβληθούν σε έναν πανίσχυρο παράγοντα γεωστρατηγικής ισχύος και η οποία ευκαιρία δείχνει μέχρι στιγμής να απωλέσθηκε, η σχεδόν μηδαμινή μας συμμετοχή στο SAFE οφείλεται αφενός στον (από πολύ καιρό) εκμηδενισμό των υπαρχόντων εταιρειών άμυνας αλλά και την αδιαφορία προς ανάπτυξη και στήριξη νέων, στην μονόπλευρη κατανομή βάρους μόνο σε μείζονες εξοπλισμούς (αμερικανικά αεροσκάφη, ισραηλινούς ΑΑ πυραύλους με εξαίρεση 4 γαλλικές φρεγάτες), την ελάχιστη εως μηδενική συνεργασία με άλλες ευρωπαϊκές χώρες σε συμπαραγωγή εξοπλισμών, και φυσικά την έλλειψη διαπραγματευτικων ικανοτήτων ώστε να παρουσιαστεί η ελληνική άμυνα ως προμετωπιδα της ευρωπαϊκής άμυνας.
οπότε καλά είναι νά μη τους δώσουν τίποτα .
Ας φάνε τα πλοία , τα αεροπλάνα καί τούς πυραύλους πού παραγγέλνουν , τη στιγμή πού καί τίς ένοπλες Δυνάμεις τίς κατέστρεψαν, ποιοί θά πολεμήσουν;;;;;;
Καμία 50αρια ΟΥΚ;;;;;