Έρχεται το Πάσχα. Και μαζί του έρχεται η ετήσια υπενθύμιση πόσο έχει αδειάσει η τσέπη του απλού Έλληνα στα χρόνια της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Οι καταναλωτές κινούνται ήδη στις αγορές, αλλά όχι με τη χαρά του εορτασμού — με το άγχος του υπολογισμού. Συγκρίνουν τιμές, ζυγίζουν επιλογές, αγοράζουν λιγότερα. Το πασχαλινό τραπέζι του 2026 δεν θα είναι γιορτή. Θα είναι μαθηματική άσκηση επιβίωσης.
Οι ουρές στη Βαρβάκειο και τα κρεοπωλεία τη Μεγάλη Δευτέρα ήταν ανύπαρκτες. Όχι γιατί δεν θέλει ο κόσμος να γιορτάσει — αλλά γιατί δεν αντέχει. Οι αγορές γίνονται με το σταγονόμετρο, με μικρότερα κομμάτια από πέρυσι, με αυξημένη αγωνία και μειωμένες προσδοκίες. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της ελληνικής κοινωνίας κάτω από το βάρος μιας ακρίβειας που η κυβέρνηση αρνείται να ονομάσει με το όνομά της.
Και τα νούμερα δεν αφήνουν περιθώρια για ωραιοποιήσεις. Ο οβελίας — το σύμβολο του ελληνικού Πάσχα — έχει γίνει είδος πολυτελείας. Στα συνοικιακά κρεοπωλεία, το αρνί αγγίζει τα 20 ευρώ το κιλό και το κατσίκι τα 21. Για μια οικογένεια που θέλει να στρώσει ένα αξιοπρεπές τραπέζι, ο λογαριασμός ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Ακόμα και στα σούπερ μάρκετ, που παρουσιάζονται ως «οικονομική επιλογή», το ολόκληρο αρνί κοστίζει 12,90 ευρώ το κιλό — αριθμός που πριν από μερικά χρόνια θα φαινόταν εξωπραγματικός. Και οι τιμές συνολικά έχουν εκτοξευτεί κατά 30% σε σχέση με πέρυσι. Τριάντα τοις εκατό. Σε έναν χρόνο.
Τα τσουρέκια — η γλυκιά παράδοση που κάθε οικογένεια φρόντιζε να έχει στο σπίτι — πωλούνται πλέον από 12 έως 17 ευρώ το κιλό στους φούρνους, όταν πέρυσι η τιμή κυμαινόταν μεταξύ 10 και 15 ευρώ. Και τα σοκολατένια αυγά, που κάποτε ήταν η μικρή χαρά των παιδιών, έχουν μετατραπεί σε αντικείμενο πολυτελείας: ένα αυγό 150 γραμμαρίων στα σούπερ μάρκετ κοστίζει πλέον 16,90 ευρώ — από 13,90 ευρώ πέρυσι. Κι αυτό είναι η «φθηνή» επιλογή. Στα ζαχαροπλαστεία η τιμή φτάνει ακόμα και τα 40 ευρώ το τεμάχιο.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα χρόνων οικονομικής διαχείρισης που υποτίθεται πως έβαζε τον πολίτη στο επίκεντρο. Αντί αυτού, ο πολίτης βρίσκεται μπροστά στις βιτρίνες, κάνει τους υπολογισμούς του και φεύγει με μισό αρνί αντί για ολόκληρο. Η κυβέρνηση μετράει στατιστικές ανάπτυξης. Ο κόσμος μετράει ευρώ στο πορτοφόλι του. Και τα δύο αυτά πράγματα δεν συναντιούνται πουθενά.
Το φετινό πασχαλινό τραπέζι θα στρωθεί. Αλλά θα στρωθεί με θυσίες — πραγματικές, όχι συμβολικές. Και αυτή η θυσία δεν έχει καμία σχέση με την ανάσταση που υπόσχεται κάθε χρόνο μια κυβέρνηση που βλέπει την ακρίβεια ως στατιστικό πρόβλημα, όχι ως ανθρώπινη τραγωδία.
Το αρνί και το κατσίκι τα έχω κόψει εδώ και μερικά χρόνια. Ρολό κοτόπουλο και είναι μια χαρά.
Το 41% είναι διαφήμιση ! Παρακαλείσθε να αναφέρετε το … «41% του 50% » !
ΣΗΜ. Το πιθανότερο οι επόμενες εκλογές να προγραμματιστούν πάλι το κατακαλόκαιρο για ένα νέο 41% !
Το ότι γίνεται πόλεμος, το πήρατε χαμπάρι ή … ζείτε σε άλλον πλανήτη;
ξυπνα βασιλη!!!!!!!!! αυτο με τις τιμες γινεται χρονια προτου ξεσπασουν οι πολεμοι οπως λες αλλα για πες μου στα αλλα κρατη γιατι οι τιμες ειναι σωστες και κατεβασμενο φπα για αυτες τις χωρες δεν υπαρχει πολεμος? αλλα ο δικος μας εσκοπμαρ ειναι οτι αρπαξει το λαμογιο μαλλον εσυ δεν εχεις παρει χαμπαρι τι γινεται
νδκράτης οπεκεπες;
Τι σχέση έχει αυτό;