Υπάρχουν στιγμές που η απόσταση ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και την κοινωνική πραγματικότητα μοιάζει χαώδης. Ακούγοντας το κυριακάτικο μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, πολλοί πολίτες ίσως αναρωτήθηκαν αν ζουν στην ίδια χώρα με αυτή που περιγράφει ο πρωθυπουργός. Την ώρα που νοικοκυριά μετρούν ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα, που η ακρίβεια συνεχίζει να πιέζει μισθωτούς, συνταξιούχους και οικογένειες, η εικόνα μιας οικονομίας που παρουσιάζεται σχεδόν θριαμβευτική προκαλεί όχι αισιοδοξία, αλλά οργή. Γιατί όταν η καθημερινότητα συγκρούεται με την επίσημη αφήγηση, τότε το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος έχει δίκιο, αλλά ποιος ζει πραγματικά την ελληνική πραγματικότητα.
Μία “ιδανική” εικόνα παρουσίασε στην κυριακάτικη ανάρτησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για τη χώρα, τη στιγμή που η ακρίβεια ταλανίζει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, ενώ τα σκάνδαλα έχουν γίνει κανονικότητα.
Ο πρωθυπουργός μιλάει για την «Ελλάδα του 2030» και τονίζει πως «πρέπει να αφήσουμε πίσω τις εκκρεμότητες του παρελθόντος», τη στιγμή που εργαλειοποιεί ακόμη και την ύψιστη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης. Παράλληλα, αναπαράγει το αφήγημα της σταθερότητας με το οποίο θα πάει μέχρι τις εκλογές.
Όλα αυτά ενώ την Τετάρτη θα συνεδριάσει η Πολιτική Επιτροπή του κόμματος, όπου θα εκλεγεί γραμματέας Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης, ενώ μία μέρα αργότερα θα ανακοινωθούν οι αλλαγές που θα γίνουν στην κυβέρνηση.
Η τραγική ανάρτηση Μητσοτάκη
Φέρτε το σχοινί ,της αλλυσίδες να τον δέσουμε το έχει χάσει τελείως.
Μα δεν ζει στην Ελλάδα. Ζει στην κατά Φαντασίαν «Κυριακάδα». Ζει «παραμυθένια» , πραγματοποιεί το «όνειρό του». Τώρα όποιος αφελής νομίζει ότι μπορεί να ζήσει μαζί το ίδιο παραμύθι από την ίδια πλευρά, ποιόν ρόλο νομίζει ότι θα βιώσει; Αυτόν του υπερπάντων Λαού και Νόμων και Αρχών και Εξουσιών «Υπεραρχηγό»; Όχι βέβαια, αυτον τον έχει μόνον ένας, κάποιοι γύρω του παίρνουν προσωρινά «ρολάκια» μέχρι να τον ευχαριστήσουν και οι υπόλοιποι «από κάτω». Διότι χωρίς τους πολλούς του από κάτω, τέτοια «όνειρα» δεν πραγματοποιούνται εδώ στην «Κυριακάδα». Λοιπόν τι ρόλο θέλει καθένας, από αυτούς που μπορεί βέβαια.
Μακάρι να ξυπνήσει το 50% της αποχής που σιχαίνεται αυτόν και να το στείλει πολιτικά στον πάτο του βόθρου…Αλλά που τέτοια περίπτωση?!! αφήνουμε τους δημόσιους υπαλλήλους, τους βολεμενους, να αποφασίζουν για το μέλλον όλων μας… Ντροπή.
…
Λέει «αν έπρεπε να βρει μια φράση…» Επειδή όμως ακόμη κι αυτό το μήνυμα άλλοι το γράφουν, δε χρειάζεται να σκεφτεί καθόλου. Άλλοι σκέφτονται για αυτόν, αυτή είναι η δουλειά τους. Ως αποτέλεσμα, το κυριακάτικο «ποίημα» που δημοσιεύεται κάθε εβδομάδα είναι ένα κείμενο ουτοπικό με ρομαντική διάθεση, από ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με την ελληνική καθημερινότητα. Τουλάχιστον, επειδή έχει ανατεθεί σε ειδικούς, είναι εκφραστικά δομημένο και ορθογραφικά ορθό. Να βλέπετε και τη θετική πλευρά του.
μιλάει για την Ελλάδα όλων αυτών που τρώνε μαζί του, καταθέσεις, ακίνητα, χρυσός, φερράρι κλπ