Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» ετοιμάζεται να έρθει στην Ελλάδα με πολλούς γνωστούς και φίλους να εμπλέκονται στη δημιουργία του. Μυτιληναίος, Φέσσας και Κομνόπουλος τα «μεγάλα» ονόματα που θα λάβουν μερίδιο από τα 3 δισεκατομμύρια.
«Ασπίδα του Αχιλλέα». Ο Μυτιληναίος, ο Κομνόπουλος και οι άλλοι τυχεροί που θα λάβουν χρυσό μεροκάματο από τα δισεκατομμύρια της Ελλάδας
Ήρθαν σαν τους «γύπες» οι οπλάδες
Πανηγυρίζουμε ως χώρα για τις υπογραφές μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ για την περίφημη «Ασπίδα του Αχιλλέα», πιο πολύ όμως, πανηγυρίζουν οι επιχειρηματίες της χώρας και όχι μόνο, οι οποίοι θα φάνε το «κομματάκι» τους από τα 3,35 δισ. ευρώ που
θα κοστίσει. Ποιες είναι οι εταιρείες που μετέχουν όμως, σε αυτό το έργο;
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», βασίζεται σε τρεις μεγάλους ισραηλινούς αμυντικούς κολοσσούς και στη συμμετοχή 19 ελληνικών εταιρειών, οι οποίες αναλαμβάνουν το 25% του
έργου. Οι κύριοι ανάδοχοι που προμηθεύουν τα βασικά συστήματα αεράμυνας (David’s Sling, Spyder, Barak MX, κ.λπ.) είναι οι Rafael Advanced Defense Systems κρατική εταιρεία του Ισραήλ που λειτουργεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Άμυνας, όπως και η Israel Aerospace Industries, αλλά και η θυγατρική της IAI, ELTA Systems, η οποία κατασκευάζει το κεντρικό ραντάρ του προγράμματος. Και πάμε στους ιδιώτες που θα λάβουν τα «δωράκια» τους από τον… Αχιλλέα. Αρχικά η Elbit Systems, η οποία ανήκει στον Ισραηλινό δισεκατομμυριούχο Μάικλ Φέντερμαν, μέσω του ομίλου Federmann Enterprises.
Σε ότι αφορά στις ελληνικές εταιρείες που μας ενδιαφέρουν περισσότερο; Πρώτη και καλύτερη η Metlen Energy & Metals του καλού φίλου και συνεργάτη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, Ευάγγελου Μυτιληναίου. Έκανε μάλιστα πριν λίγους μήνες και τα εγκαίνια της
μονάδας στον Βόλο που θα ασχολείται με το εξοπλιστικό κομμάτι. Θυμάστε προφανώς ότι παρόντες ήταν «εξέχουσες» προσωπικότητες της κυβέρνησης. Δεν είναι άλλωστε περίεργο, όταν έχεις χρόνια «φιλίας» με το Μητσοτακέικο στην πλάτη σου, να «ξεπληρώνεσαι» με σημαντικά έργα, είτε κατασκευαστικά είτε εξοπλιστικά.
Ανάμεσα στις εταιρείες και η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, η οποία ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο και την εποπτεία της έχει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών. Η επόμενη εταιρεία που μετέχει στο έργο είναι η IDE (Intracom Defense), η οποία ανήκει στον όμιλο παραγωγής αμυντικών συστημάτων VPK (Vanguard DefenseAerospace), ο οποίος εξαγόρασε την εταιρεία από την Intracom και το «πρόσωπό» της είναι ο επιχειρηματίας Γιώργος Μπουλές. Στο έργο μετέχει και η ΔΕΗ, μέσω του Υπερταμείου, το οποίο κατέχει το 34,12%, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε θεσμικούς και ιδιώτες επενδυτές (όπως είναι το επίσης γνωστό σε εμάς fund, CVC Capital Partners).
Και περνάμε σε ένα ακόμα γνωστό επιχειρηματικό πρόσωπο τόσο στην κυβέρνηση, τόσο στην οικογένεια Μητσοτάκη όσο και σε όσους διαβάζουν Μακελειό. Η Unisystems λοιπόν, που έχουμε δει σε πολλά έργα του Ταμείου Ανάκαμψης, ξέρετε από αυτά τα έργα που μοίρασε ο Πιερρακάκης στους φίλους. Όπου φίλος στη Unisystems, ο Θεόδωρος Φέσσας, πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ, πρόεδρος του ομίλου Quest, αλλά και της ACS Courier. Αν μετράτε σωστά, ήδη στο πρόγραμμα μετέχουν τρεις εταιρείες που με κάποιο τρόπο έχουν εμπλοκή με την οικογένεια Μητσοτάκη. Ωστόσο, για το «ξεκάρφωμα» μάλλον, στο πρόγραμμα συμμετέχουν και μικρότερες ελληνικές εταιρείες τεχνολογίας, αμυντικών συστημάτων και
κυβερνοασφάλειας, όπως οι Prisma Electronics (οικογένεια Γιορδαμλή), Eyeonix, και Sthenos.
Ο πρώην υπουργός Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος είχε υπογράψει και δρομολογήσε ένα από τα μεγαλύτερα εξοπλιστικά προγράμματα της μεταπολίτευσης, το οποίο ξεπέρασε συνολικά τα 11,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Βλέπετε, είχε καλές διασυνδέσεις για να πετύχει καλές συμφωνίες. Ως κουμπάρος του Γιάννη Λαβράνου, ενός εκ των καταδικασμένων για το σκάνδαλο των υποκλοπών με την Intellexa, ο κ. Παναγιωτόπουλος είχε όλα
τα καλά «κονέ» για να πετύχει εξοπλιστικές συμφωνίες. Τι κι αν κόστισαν λίγο παραπάνω; Από την τσέπη του τα έβαλε; Ο ελληνικός λαός να είναι καλά να πληρώνει για να «εξυπηρετούν» οι πολιτικοί τους κουμπάρους και τους συνεργάτες τους.
Τα κυριότερα οπλικά συστήματα που παραγγέλθηκαν επί των ημερών του κ. Παναγιωτόπουλου και το κατά προσέγγιση κόστος τους είναι: Τα μαχητικά αεροσκάφη Rafale που παραγγείλαμε από τη Γαλλία πληρώνοντας περίπου 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Η αρχική παραγγελία αφορούσε σε 18 αεροσκάφη (12 μεταχειρισμένα, 6 καινούργια) και μετέπειτα επέκταση για ακόμη 6 (σύνολο 24 αεροσκάφη), μαζί με τα όπλα τους (πύραυλοι Meteor, Exocet,
κ.λπ.). Επίσης από τη Γαλλία παρήγγειλε τρεις υπερσύγχρονες ψηφιακές φρεγάτες, τις περιβόητες Belharra αντί 3,23 δισ. ευρώ. Από το Ισραήλ, ο Παναγιωτόπουλος είχε φροντίσει να φέρει πυραύλους Spike NLOS, αξίας περίπου 370 εκατομμυρίων ευρώ. Αφορούσε συμφωνία για 17 συστήματα του Στρατού Ξηράς, βλήματα για τα επιθετικά ελικόπτερα Apache, καθώς και την αναβάθμιση 19 ελικοπτέρων Apache από την Elbit. Με την ισραηλινή εταιρεία υπεγράφη και 20ετής διακρατική συμφωνία για τη δημιουργία και τη λειτουργία Διεθνούς Εκπαιδευτικού Κέντρου Πτήσε-
ων για την Πολεμική Αεροπορία, με μίσθωση αεροσκαφών M-346 στην Καλαμάτα, εκεί που ακόμα συζητούν για την σκανδαλώδη υπερκοστολόγηση του έργου.
Επίσης, είχε συμφωνηθεί η αναβάθμιση 83 μαχητικών F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας στο πιο σύγχρονο επίπεδο «Viper» από τις ΗΠΑ. Πρόγραμμα που το πληρώσαμε 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Προχώρησε στην αγορά σύγχρονων βαρέων τορπιλών για τα υποβρύχια τύπου 214 του Πολεμικού ναυτικού, αξίας 105 εκ. ευρώ, ενώ υπεγράφη και πολυετής σύμβαση τεχνικής υποστήριξης (FOS) για να επαναφερθούν σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα τα γαλλικά μαχητικά της Πολεμικής Αεροπορίας. Παράλληλα, εγκρίθηκαν δεκάδες μικρότερα υποπρογράμματα που αφορούσαν προμήθειες πυρομαχικών, ανταλλακτικών, οχημάτων, drone και εξοπλισμού για τις Ειδικές Δυνάμεις.
Οι «παραγγελιές» του κουμπάρου του Λαβράνου, Νίκου Παναγιωτόπουλου
Ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας και κουμπάρος του Λαβράνου, Νίκος Παναγιωτόπουλος, είχε προλάβει να
υπογράψει εξοπλιστικά προγράμματα αξίας 3.5 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Οι επιχειρηματίες και ο… Κομνόπουλος
Όπως αναφέραμε στην αρχή, μια από τις βασικές εταιρείες που θα απασχοληθούν με την περιβόητη «Ασπίδα», είναι η ισραηλινή Rafael Advanced Defense Systems. Ως εδώ καλά και λογικά. Πάμε να δούμε πίσω από τους ισραηλινούς ποιος βρίσκεται. Η εταιρεία Kestrel λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως ο επίσημος αντιπρόσωπος και μεσάζοντας μεγάλων αμυντικών εταιρειών στην Ελλάδα. Μια από αυτές και βασική συνέταιρός της είναι η ισραηλινή Rafael Adcanced. Η
Kestrel δεν κατασκευάζει τα όπλα, αλλά ως αντιπρόσωπος διασφαλίζει το Logistics και την πολυετή τεχνική υποστήριξη και τα ανταλλακτικά. Η Kestrel μεσολαβεί για τη ροή αυτών των συμβολαίων μεταξύ της Rafael και των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.
Ποιος είναι ιδρυτής και ιδιοκτήτης μεσάζων της Kestrel; Ο γνωστός επιχειρηματίας και έμπορος όπλων Σταύρος Κομνόπουλος. Άρα, ως επίσημος εκπρόσωπος των ισραηλινών, ο Κομνόπουλος κατέχει κομβικό ρόλο στην υλοποίη-ση της «Ασπίδας του Αχιλλέα». Η Kestrel έχει αναλάβει την προώθηση και τη διαμεσολάβηση για τα συστήματα της Rafael που εντάσσονται στον εθνικό «θόλο», όπως το σύστημα αντιβαλλιστικής προστασίας David’s Sling, το αντιαεροπορικό Spyder, καθώς και το αντι-drone σύστημα Drone Dome. Ο ίδιος είχε παίξει κεντρικό ρόλο και σε προηγούμενες μεγάλες αγορές από τη Rafael, όπως η προμήθεια των πυραύλων Spike NLOS για τον Ελληνικό Στρατό επί εποχής Παναγιωτόπουλου. Να σημειώσουμε ότι το όνομα του Σταύρου Κομνόπουλου, είχε εμπλακεί και στο σκάνδαλο των υποκλοπών και του λογισμικού Predator στην Ελλάδα, λόγω επαφών και οικονομικών συναλλαγών με στελέχη της Intellexa.
Στην επίσημη επιχειρηματική σκηνή, ο Κομνόπουλος θεωρείται ο «πατριάρχης» των ελληνοϊσραηλινών αμυντικών σχέσεων. Εκτός από την Kestrel, ο Κομνόπουλος έχει επεκταθεί και στη Ναυτιλία με την εταιρεία Rafnar Hellas, στην οποία συνεργάζεται με τον ανιψιό του, Παναγιώτη Ταμβακίδη. Πρόκειται για μια εταιρεία κατασκευής εξειδικευ-
μένων σκαφών ασφαλείας, τα οποία έχουν προμηθεύσει και το Λιμενικό Σώμα. Ωστόσο, υπάρχει και η «σκι-
ώδης» παρουσία του Κομνόπουλου, που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, τον συνδέουν με την υπόθεση Κάντα, το 2013. Όταν ο πρώην αναπληρωτής διευθυντής Εξοπλισμών Αντώνης Κάντας ομολόγησε ότι ο Κομνόπουλος τού είχε δώσει 400.000 ευρώ σε μετρητά ως «μίζα» για την προμήθεια των πυραύλων Exocet. Όσο για την εμπλοκή του με το Predator;
Ο Κομνόπουλος και η Kestrel αποτέλεσαν την υποδομή για την εγκατάσταση της Intellexa στην Ελλάδα το 2020. Η Kestrel πλήρωνε ενοίκια κατοικιών για στελέχη της Intellexa, η Rafnar Hellas εγγυήθηκε για τη μίσθωση γραφείων στο Ελληνικό, ενώ εντοπίστηκαν και χρηματικά εμβάσματα προς εταιρείες του. Παρά τις αποκαλύψεις, ο ίδιος αρνήθηκε θεσμική σχέση με το παράνομο λογισμικό, ενώ το όνομά του δεν συμπεριλήφθηκε σε περαιτέρω διώξεις από το πόρισμα του Αρείου
Πάγου. Ωστόσο, τα εμβάσματα που τον εμπλέκουν σύμφωνα με τα ρεπορτάζ είναι τρία και φέρεται να εστάλησαν απευθείας από την κοινοπραξία της Intellexa προς εταιρεία συμφερόντων του Σταύρου Κομνόπουλου. Τα εμβάσματα αυτά, θεωρούνται ως η «αμοιβή» για τις υπηρεσίες υποδομής που παρείχε η πλευρά Κομνόπουλου προκειμένου να εγκατασταθεί το δίκτυο των υποκλοπών στην Αθήνα. Εκτός από αυτό πλήρωνε τα ενοίκια ισραηλινών, μεταξύ των οποίων και του Ρότεμ Φάρκας, ο οποίος θεωρείται ο βασικός προγραμματιστής και «εγκέφαλος» πίσω από τη δημιουργία του λογισμικού Predator. Ωστόσο, οι δικαστικές αρχές μετά και την κατάθεση του ιδίου, δεν τον χρησιμοποίησε ποτέ στην δικαστική υπόθεση του Predator, ούτε ως μάρτυρα, ούτε ως κατηγορούμενο. Καταλαβαίνει κανείς ίσως τους λόγους που ο Κομνόπουλος δεν ενεπλάκη περισσότερο σε αυτή την περίπτωση. Το μεγαλύτερο «στοίχημα» της κυβέρνησης και του υπουργείου Άμυνας στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030, η περίφημη Ασπίδα, έπρεπε να δημιουργηθεί, έπρεπε να παρουσιαστεί ως επίτευγμα της Κυβέρνησης. Άρα ο διαμεσολαβητής και μεσάζοντας μεταξύ της ισραηλινής κυβέρνησης, δεν θα μπορούσε να βρίσκεται μπλεγμένος με δικαστικές υποθέσεις παρακολουθήσεων.
Τα «κλειδωμένα λογισμικά»
Αφήστε που για να γλιτώσουμε τα χειρότερα, θα έπρεπε κάποιος να συζητήσει το θέμα με το λογισμικό μέρους της «Ασπίδας» που θα μπορούσε να κλειδωθεί. Για να μην συμβεί αυτό, μπήκε ως όρος στη διαπραγμάτευση η Ελλάδα να έχει πρόσβαση στον Πηγαίο Κώδικα. Βλέπετε, τα συστήματα αυτά δημιουργούνται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, οπότε μια
τρίτη χώρα θα έπρεπε να έχει την άδεια των Αμερικανών προκειμένου να μην μπλοκάρει το πολυθρύλητο σύστημα που ετοιμάζεται και πάει… κουβά η άμυνά μας. Έτσι, στη συμφωνία μπήκε ως όρος ότι η Ελλάδα θα έχει πρόσβαση και δικαιώματα στον πηγαίο κώδικα του λογισμικού, ώστε να μην παραμείνει εντελώς «κλειστός» (black box) κάτι που ση-
μαίνει ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τροποποίηση ή προσθήκη. Αν αύριο το Ισραήλ ή οι ΗΠΑ αποφασί-
σουν να σταματήσουν την υποστήριξη για πολιτικούς λόγους, το σύστημα θα σταματούσε σταδιακά να λειτουργεί. Με την πρόσβαση στον κώδικα, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις διατηρούν την επιχειρησιακή τους ανεξαρτησία. Επίσης, η Ελλά-
δα έχει στα χέρια της και το Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου, προκειμένου να μπορεί να συνδέσει τα νέα ισραηλινά συστήματα (David’s Sling, Barak MX, Spyder) με τα ήδη υπάρχοντα αμερικανικά Patriot, τα γαλλικά ραντάρ και τα ελληνικά μαχητικά F-16 και Rafale.
Ρεπορτάζ εφημερίδα ΜΑΚΕΛΕΙΟ
