Η εικόνα που αποτυπώνουν τα στοιχεία για τη φορολόγηση της εργασίας στην Ελλάδα δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνειών: η κυβερνητική πολιτική της περιόδου Μητσοτάκη είναι βαθιά αντεργατική και στηρίζεται στη συστηματική αφαίμαξη των εισοδημάτων από μισθωτούς και νοικοκυριά. Παρά τους επικοινωνιακούς ισχυρισμούς περί «μειώσεων φόρων» και «στήριξης της μεσαίας τάξης», η πραγματικότητα δείχνει ότι το κράτος συνεχίζει να χρηματοδοτείται πρωτίστως από την εργασία, μεταφέροντας το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής στους εργαζόμενους.
Το φαινόμενο της δημοσιονομικής ολίσθησης (fiscal drag) λειτουργεί ως ένας σιωπηλός αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικός μηχανισμός υπερφορολόγησης. Οι ονομαστικές αυξήσεις μισθών, που σε μεγάλο βαθμό απλώς αντισταθμίζουν τον πληθωρισμό, οδηγούν χιλιάδες εργαζόμενους σε υψηλότερα φορολογικά κλιμάκια, χωρίς καμία πραγματική βελτίωση στο βιοτικό τους επίπεδο. Η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να μην τιμαριθμοποιεί τη φορολογική κλίμακα, επιτρέποντας στο κράτος να εισπράττει περισσότερα, ενώ οι πολίτες βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να συρρικνώνεται.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα κατατάσσεται στη δεύτερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την πραγματική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, πίσω μόνο από την Ιταλία. Σύμφωνα με τον δείκτη της Eurostat για τον πραγματικό φορολογικό συντελεστή στην εργασία, το 2023 η επιβάρυνση έφτασε στο εξαιρετικά υψηλό 40,5%, ξεπερνώντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο κατά 3,5 ποσοστιαίες μονάδες. Πρόκειται για μια καθαρή πολιτική επιλογή: η κυβέρνηση προτιμά να φορολογεί βαριά την εργασία αντί να αναζητήσει δίκαιες και αναδιανεμητικές λύσεις.
Η διαχρονική εξέλιξη του δείκτη αποκαλύπτει ότι το βάρος που φορτώθηκε στους εργαζόμενους κατά τα χρόνια της κρίσης όχι μόνο δεν αποσύρθηκε, αλλά παγιώθηκε. Από το 2012 και μετά, η φορολόγηση της εργασίας εκτοξεύθηκε και, παρά τις μικρές διακυμάνσεις, παρέμεινε σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα. Το 2019 και το 2023, επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά πάνω από το 40%, επιβεβαιώνοντας ότι το «τέλος των μνημονίων» δεν σήμανε καμία ουσιαστική ελάφρυνση για τους εργαζόμενους.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση επιβαρύνει και την κατανάλωση. Ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής στην κατανάλωση ανήλθε το 2023 στο 17,8%, σημαντικά υψηλότερος από τον μέσο όρο της ΕΕ. Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες φορολογούνται όχι μόνο όταν εργάζονται, αλλά και όταν προσπαθούν να καλύψουν βασικές ανάγκες, σε μια περίοδο ακρίβειας και διαρκών ανατιμήσεων.
Το αφήγημα περί «μειώσεων εισφορών» και «φορολογικών ελαφρύνσεων» καταρρέει όταν εξετάζεται η συνολική εικόνα. Όπως επισημαίνει και το ΚΕΦΙΜ, παρά τις ονομαστικές μειώσεις μετά το 2019, η πραγματική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας παραμένει εξοντωτική. Ο πληθωρισμός, η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας και η έντονη προοδευτικότητα σε σχετικά χαμηλά εισοδήματα λειτουργούν σωρευτικά εις βάρος των μισθωτών.
Ακόμη και οι αλλαγές που προαναγγέλλονται για το 2026, όπως η μεταφορά του ανώτατου φορολογικού συντελεστή από τα 40.000 στα 60.000 ευρώ, είναι αποσπασματικές και ανεπαρκείς. Δεν αντιμετωπίζουν τον πυρήνα του προβλήματος, δηλαδή το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία συνεχίζει να στηρίζεται στη βαριά φορολόγηση της εργασίας, αφήνοντας στο απυρόβλητο άλλες πηγές πλούτου.
Συμπερασματικά, η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη παγιώνει ένα βαθιά άδικο μοντέλο, όπου οι εργαζόμενοι και τα νοικοκυριά πληρώνουν διαρκώς τον λογαριασμό. Η δημοσιονομική σταθερότητα επιτυγχάνεται εις βάρος της κοινωνικής δικαιοσύνης, με τη φορολογική πολιτική να λειτουργεί ως εργαλείο αναδιανομής από τα κάτω προς τα πάνω. Πρόκειται για μια ξεκάθαρα αντεργατική επιλογή, με σοβαρές συνέπειες για την κοινωνική συνοχή και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας.
έχουμε την μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Ευρώπη όπως και σε κάθε άλλη υποσαχάρια χώρα, βάζεις αποχέτευση σε ένα χωριό για να μην χέζουν στον δρόμο και έχεις ανάπτυξη 50%
Ναι αλλά γιατί τους υπηκόους τους ονομάζετε πολίτες ;
Ο χειρότερος δούλος είναι αυτός που δεν το ξέρει , διότι δεν έχει καμία ελπίδα να ελευθερωθεί . Δεν θα έπρεπε λοιπόν να τους λέμε την αλήθεια μήπως και ξεστραβωθούν έστω και μερικοί από δαύτους .