Η εκ νέου επιστροφή της Άγκυρας στο γνωστό μοτίβο της προκλητικότητας και της αναθεωρητικής ατζέντας μέσω της θεσμοθέτησης της Γαλάζιας Πατρίδας έχει θέσει σε συναγερμό τις ελληνικές αρχές στην Αθήνα.
Σε αυτό το πλαίσιο αύριο το πρωί συνεδριάζει εκτάκτως υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη το Κυβερνητικό Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) στο Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να γίνει μία πρώτη αξιολόγηση των τουρκικών πρωτοβουλιών υπό το πρίσμα του εν εξελίξει θερμού μετώπου στον Περσικό Κόλπο ανάμεσα στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν.
Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη συνεδρίαση ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, αναμένεται να ενημερώσει τα υπόλοιπα μέλη του οργάνου για τις πολλές και σημαντικές διεθνείς εξελίξεις, προφανώς και για τη εικόνα, που υπάρχει στο νεοκλασικό της Βασιλίσσης Σοφίας για την προσπάθεια της Τουρκίας να καταστήσει εσωτερικό δίκαιο τις αναθεωρητικές επιδιώξεις της σε βάρος της χώρας μας.
Την ώρα που η Τουρκία κλιμακώνει καθημερινά τη ρητορική και τις κινήσεις αμφισβήτησης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνική κυβέρνηση συγκαλεί αύριο το ΚΥΣΕΑ, επιχειρώντας να δείξει ότι «παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις». Το ερώτημα όμως είναι αμείλικτο: γιατί τώρα; Και κυρίως, γιατί πάντα μετά τις εξελίξεις και ποτέ πριν από αυτές;
Εδώ και ημέρες, η Άγκυρα επαναφέρει επιθετικά το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιμένοντας σε μια στρατηγική ευθείας αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου. Με δηλώσεις, χάρτες, ασκήσεις και συνεχή πίεση σε διπλωματικό και επιχειρησιακό επίπεδο, η Τουρκία δημιουργεί τετελεσμένα και επιχειρεί να εμφανιστεί ως η κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή.
Και η Αθήνα; Για άλλη μια φορά μοιάζει να κινείται με καθυστέρηση, χωρίς σαφή στρατηγική και χωρίς πολιτική αποφασιστικότητα. Το ΚΥΣΕΑ συγκαλείται όχι ως μέρος ενός προληπτικού σχεδίου εθνικής αποτροπής, αλλά ως επικοινωνιακή αντίδραση σε μια κατάσταση που έχει ήδη διαμορφωθεί.
Η κυβέρνηση επένδυσε υπερβολικά στην εικόνα των «ήρεμων νερών», καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μπορούν να εξομαλυνθούν μόνο με δημόσιες σχέσεις, χαμόγελα και διπλωματικές φωτογραφίες. Όμως η πραγματικότητα αποδεικνύεται διαφορετική. Η Τουρκία δεν εγκατέλειψε ποτέ τη στρατηγική της. Αντίθετα, αξιοποίησε κάθε περίοδο ελληνικής αδράνειας για να ενισχύσει την επιρροή της και να επαναφέρει αναθεωρητικές διεκδικήσεις.
Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, είναι η εικόνα αμηχανίας που εκπέμπεται προς το εσωτερικό και το εξωτερικό. Μια χώρα που αντιδρά διαρκώς καθυστερημένα δίνει το λάθος μήνυμα: ότι ακολουθεί τις εξελίξεις αντί να τις διαμορφώνει. Κι αυτό σε μια περίοδο όπου η γεωπολιτική σταθερότητα της περιοχής κρίνεται καθημερινά.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πανικό ούτε πολεμική ρητορική. Χρειάζεται σοβαρότητα, εθνική στρατηγική και σταθερή αποτρεπτική πολιτική. Χρειάζεται κυβέρνηση που να αντιλαμβάνεται εγκαίρως τις απειλές και όχι να συγκαλεί έκτακτες συσκέψεις αφού προηγουμένως έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος.
Γιατί όταν η άλλη πλευρά κινείται με σχέδιο και συνέπεια, η διαχείριση εντυπώσεων δεν αρκεί. Και το ΚΥΣΕΑ της τελευταίας στιγμής δεν μπορεί να υποκαταστήσει την απουσία εθνικής στρατηγικής.
Η χώρα αξίζει κάτι περισσότερο από καθυστερημένες αντιδράσεις και επικοινωνιακές ασκήσεις. Αξίζει ηγεσία με πυγμή, προνοητικότητα και ξεκάθαρη γραμμή απέναντι σε κάθε αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας.
Χαίρετε κ. Στέφανε. Συγχαρητήρια για τον αγώνα σας και για τις ωραίες εκπομπές στους ραδιομακελάρηδες, Παρακολούθησα την εκπομπή σας του Σαββάτου, 16.5.2026. Πραγματικά εξαιρετικά σχόλια. Θα μου επιτρέψετε όμως να διαφωνήσω για τη θέση σας, σε σχέση με την αντίδραση του πρωθυπουργού στο τραγούδι του Ακύλα, που είναι ότι χειρότερο έχει ακουστεί. Από εσάς άκουσα ένα μέρος. Δεν παρακολουθώ τη γιουροβίζιον, ούτε είχα καμία όρεξη να ακούσω το τραγούδι αυτό, κρίνοντας από την αμφίεση αυτού του ανθρώπου. Πιστεύω ότι η θέση που πήρε ο κ, Μητσοτάκης στο συνέδριο της ΝΔ, για το τραγούδι του Ακύλα και η προτροπή του στον κ. Χριστοδουλίδη και τους ηγέτες των Λαικών Δεξιών κομμάτων να υποστηρίξουν τον Ακύλα, δεν αφορά τη φετινή δική μας συμμετοχή, αλλά την περσυνή με την Αστερομάτα, που έδειξε την καταστροφή της Σμύρνης, του Ποντιακού Ελληνισμού και της Κύπρου και η οποία θύμισε την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο με το φοβερό τραγούδι της Μαρίζας Κωχ. Παναγιά μου. Παναγιά μου. Παρηγόρα την Καρδιά μου. Ήταν, είναι και θα είναι πάντα αντινατιβιστής ο κ. Πρωθυπουργός. Και θέλει να δείξει σε όλους τους Ευρωπαίους του Λαϊκού κόμματος, ότι η Ελλάδα και η Κύπρος είναι αντινατιβιστές. Δεν ψηφίζει τον Ακύλα. Καταψηφίζει τον Πατριωτισμό, που βγήκε πέρσι από την Γιουροβίζιον και τους λέει. Να με στηρίξετε και εγώ θα προωθώ τον αντινατιβισμό. Ότι έχει να κάνει με πατριωτισμό, το θυμούνται για γενιές ολόκληρες. Το θυμόμαστε όμως και εμείς. Χριστός Ανέστη. Αληθώς Ανέστη
Δεν πιστεύω τίποτε! Τα έχουν συμφωνήσει με bayraktar τη Ντόρα και οι προδότες μας επαναφέρουν ο δίλημμα.
Και τί θέλετε? πόλεμο?
Αφού δεν θέλετε ας τα δώσουμε έτσι!