Μια ηχηρή ανοιχτή επιστολή-μανιφέστο, που αποτελεί πραγματικό καταπέλτη κατά της διαχρονικής υποχωρητικότητας και της εθνικά επικίνδυνης στάσης του πολιτικού κατεστημένου των Αθηνών, συνυπογράφουν 66 εξέχουσες προσωπικότητες από ολόκληρη τη Θράκη. Ακαδημαϊκοί, ιατροί, νομικοί, εκπαιδευτικοί και επαγγελματίες από την Κομοτηνή, την Ξάνθη, την Αλεξανδρούπολη και τον Έβρο, ενώνουν τη φωνή τους μέσα από τη «Φωνή της Ροδόπης», εκφράζοντας την εντονότατη ανησυχία τους για την κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας και κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του Ελληνισμού. Η παρέμβασή τους δεν συνιστά μια απλή καταγραφή των τουρκικών αυθαιρεσιών, αλλά στρέφει ευθέως τα βέλη της κατά της διαχρονικής αδράνειας, του κατευνασμού και της ηττοπάθειας που επιδεικνύει το εγχώριο διπλωματικό σύστημα, αξιώνοντας την άμεση και οριστική εγκατάλειψη μιας πολιτικής που βασίζεται στις συνεχείς και απαράδεκτες υποχωρήσεις.
Φέροντας τη βαριά ιστορική κληρονομιά των προσφύγων της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης, οι υπογράφοντες συνδέουν με δραματικό τρόπο τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις με την εθνική τραγωδία της Κύπρου το 1974, υπογραμμίζοντας ότι εκείνη η εισβολή αποτέλεσε την αφετηρία ενός συστηματικού επεκτατικού σχεδίου της Άγκυρας, το οποίο σήμερα στοχεύει ευθέως στην εκδίωξη του Ελληνισμού από το Αιγαίο. Καταγγέλλουν ότι η Τουρκία πλέον νομοθετεί αυθαίρετα για το γενέθλιο πέλαγός μας σαν να επρόκειτο για δική της επικράτεια, και προειδοποιούν ότι η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τον άμεσο και ταπεινωτικό κίνδυνο να μετατραπεί σε ένα ιδιότυπο «νεοοθωμανικό βιλαέτι», υφιστάμενη μια ανυπολόγιστη και μη αναστρέψιμη εθνική συρρίκνωση.
Η κριτική της επιστολής γίνεται ακόμη πιο σκληρή και αμείλικτη όταν επικεντρώνεται στο εσωτερικό μέτωπο, αποδίδοντας την αποθράσυνση του τουρκικού αναθεωρητισμού αποκλειστικά στην ενδοτική πολιτική και την απραξία των ελληνικών κυβερνήσεων. Οι 66 προσωπικότητες της Θράκης εξεγείρονται ανοιχτά ενάντια στη στάση της Αθήνας, η οποία, όπως τονίζουν χαρακτηριστικά, σε αυτές τις εξαιρετικά κρίσιμες στιγμές για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας «περί άλλων τυρβάζει», επιδεικνύοντας μια εγκληματική αδιαφορία και έλλειψη στρατηγικής αποτροπής. Το εθνικό κάλεσμα που απευθύνουν προς το πολιτικό σύστημα αποτελεί μια αυστηρή υπενθύμιση των ιστορικών του ευθυνών, με την οποία απαιτούν τη δυναμική διεθνοποίηση των προκλήσεων και τη λήψη άμεσων, αποφασιστικών μέτρων, καταλήγοντας στο αδιαμφισβήτητο και ιστορικά δικαιωμένο συμπέρασμα ότι η υποχωρητικότητα ποτέ δεν παράγει ειρήνη, παρά μόνο τρέφει τον ιμπεριαλισμό του γείτονα, αφού η εγκληματική απραξία είναι εκείνη που τελικά φέρνει τον πόλεμο.
