ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ: ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ ΣΕ ΑΠΡΟΣΙΤΑ ΓΚΕΤΟ ΓΙΑ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ – ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ!

Σύμφωνα με τη νέα διεθνή έρευνα της πολυεθνικής πλατφόρμας σύγκρισης τιμών Hellosafe που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2026, η Ελλάδα έχει καταντήσει η ακριβότερη χώρα σε ολόκληρη τη Μεσόγειο για καλοκαιρινές διακοπές, γεγονός που αποτελεί το πιο τρανταχτό δείγμα της πλήρους αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση, παρά τις συνεχείς επικοινωνιακές της φιέστες περί «ισχυρής οικονομίας» και «ανάπτυξης για όλους», αφήνει ανεξέλεγκτο το κύμα της αισχροκέρδειας και του τουριστικού πληθωρισμού, με αποτέλεσμα η χώρα να σκαρφαλώνει κάθε χρόνο και μία θέση στην ευρωπαϊκή κλίμακα της ακρίβειας, αφού από την 7η θέση το 2024 και την 6η το 2025, πλέον το καλοκαίρι του 2026 φιγουράρει ως η 5η ακριβότερη χώρα για διακοπές σε ολόκληρη την Ευρώπη ανάμεσα σε 40 κράτη.

Τα στοιχεία της έρευνας, τα οποία βασίζονται στο μέσο ημερήσιο κόστος για διαμονή, φαγητό, μετακινήσεις και δραστηριότητες (χωρίς καν να υπολογίζονται τα πανάκριβα αεροπορικά ή ακτοπλοϊκά εισιτήρια), ξεσκεπάζουν το μέγεθος του παραλόγου: το μέσο ημερήσιο budget στην Ελλάδα ανέρχεται στο εξοργιστικό ποσό των 168 ευρώ το άτομο. Η Ελλάδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχει καταφέρει το «θαύμα» να είναι μόλις ένα ευρώ φθηνότερη από το πάμπλουτο Λουξεμβούργο των 169 ευρώ την ημέρα, την ώρα που, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, ο μέσος ετήσιος μισθός στο Λουξεμβούργο είναι 83.000 ευρώ και στην Ελλάδα μόλις 17.954 ευρώ. Αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα που δημιούργησε η κυβερνητική αδιαφορία: οι Έλληνες έχουν τον δεύτερο χαμηλότερο μισθό στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Βουλγαρία, αλλά οι τιμές των διακοπών στη χώρα τους είναι προσαρμοσμένες στα μισθολογικά επίπεδα των πιο καλοπληρωμένων Ευρωπαίων, οι οποίοι αμείβονται με σχεδόν πενταπλάσια χρήματα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, επομένως, το γεγονός ότι η έρευνα καταναλωτών του ΙΕΛΚΑ καταγράφει πως ένας στους δύο Έλληνες δεν θα καταφέρει να κάνει ούτε μία ημέρα διακοπές φέτος, καθώς η εγχώρια αγορά έχει μετατραπεί σε ένα απρόσιτο γκέτο πολυτελείας για τους ίδιους της τους πολίτες.

Ενώ ο Μητσοτάκης και το οικονομικό του επιτελείο παρακολουθούν παθητικά την κατάσταση, οι υπόλοιπες μεσογειακές χώρες αποδεικνύονται σαφώς πιο ανταγωνιστικές και φιλικές για τους ταξιδιώτες. Η Ιταλία βρίσκεται αισθητά χαμηλότερα, στην 9η θέση της ευρωπαϊκής κατάταξης με 162 ευρώ την ημέρα, πράγμα που σημαίνει ότι μια εβδομάδα διακοπών για ένα ζευγάρι εκεί κοστίζει 210 ευρώ λιγότερο από ό,τι στην Ελλάδα. Ακόμα πιο χαοτική είναι η διαφορά με την Ισπανία, η οποία, αν και αποτελεί τον πιο δημοφιλή προορισμό στην Ευρώπη, έχει ημερήσιο κόστος μόλις 139 ευρώ το άτομο (15η θέση), επιτρέποντας σε ένα ζευγάρι να γλιτώσει 406 ευρώ την εβδομάδα σε σύγκριση με τα ελληνικά δεδομένα. Η Πορτογαλία προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη ανάσα με 125 ευρώ την ημέρα (18η θέση), εξοικονομώντας 602 ευρώ την εβδομάδα για ένα ζευγάρι, ενώ η Τουρκία, παρά τις δικές της οικονομικές προκλήσεις, παραμένει φθηνότερη από την Ελλάδα κατά 24 ευρώ την ημέρα (144 ευρώ συνολικά), δηλαδή 336 ευρώ λιγότερα την εβδομάδα για δύο άτομα.

Το απόλυτο ξεγύμνωμα της κυβερνητικής αποτυχίας ολοκληρώνεται με τη σύγκριση των υπόλοιπων μεσογειακών και αδριατικών προορισμών, οι οποίοι προσφέρουν εξαιρετικές υπηρεσίες σε υποδιαίρεση των ελληνικών τιμών. Η Μάλτα απαιτεί 109 ευρώ την ημέρα και η Κύπρος μόλις 95 ευρώ, ενώ οι χώρες της Αδριατικής που γνωρίζουν τεράστια τουριστική άνθηση κάνουν την Ελλάδα να μοιάζει με απλησίαστο όνειρο: το Μαυροβούνιο βρίσκεται στα 97 ευρώ, η Σλοβενία στα 86 ευρώ, η Αλβανία στα 69 ευρώ και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη στα 62 ευρώ. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Κροατία και το κοσμοπολίτικο Ντουμπρόβνικ, όπου το ημερήσιο κόστος είναι 87 ευρώ, δηλαδή σχεδόν τα μισά από τα 168 ευρώ που απαιτούνται στην Ελλάδα. Η έρευνα της Hellosafe εκθέτει ανεπανόρθωτα το αφήγημα του Μαξίμου, αποδεικνύοντας ότι η χώρα παραδίδεται βορά στην ακρίβεια, αποκλείοντας τους ίδιους τους Έλληνες εργαζόμενους από το δικαίωμα της ανάπαυσης στον τόπο τους.