Ένας κοινωνικός εφιάλτης χωρίς τέλος στήνεται μπροστά στα μάτια μας, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να οδηγεί συνειδητά τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας στον γκρεμό. Η 1η Μαρτίου έρχεται σαν πραγματική «γκιλοτίνα» για την ιατροφαρμακευτική κάλυψη δεκάδων χιλιάδων ελεύθερων επαγγελματιών, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών, μετατρέποντας το δικαίωμα στην υγεία σε πολυτέλεια για όσους αντέχουν να πληρώσουν.
Με πολιτική επιλογή – όχι από αμέλεια – η κυβέρνηση στερεί την ασφαλιστική ικανότητα από ανθρώπους που κρατούν όρθια την παραγωγή, τη μικρή επιχείρηση και την ύπαιθρο, σπρώχνοντάς τους σε μια αργή αλλά βέβαιη κοινωνική και οικονομική εξόντωση.
Το σκοτεινό χρονικό του ΑΤΛΑΣ: όταν το κράτος «κατεβάζει τον διακόπτη»
Με την έλευση του Μαρτίου, το ψηφιακό σύστημα «ΑΤΛΑΣ» ενεργοποιείται σαν μηχανισμός τιμωρίας: όποιος χρωστά ακόμη και ένα ευρώ στον e-ΕΦΚΑ από εισφορές προηγούμενων ετών, χάνει αυτομάτως την ασφαλιστική του ικανότητα. Η επιλογή είναι κυνική και αμείλικτη: ή πλήρης εξόφληση ή ρυθμίσεις που για τη συντριπτική πλειοψηφία είναι απλώς ανεφάρμοστες.
Μετά από χρόνια κρίσεων – πανδημία, ενεργειακό σοκ, ακρίβεια χωρίς φρένο – η κυβέρνηση επιλέγει να επιστρέψει σε μια «κανονικότητα» που θυμίζει κοινωνικό μεσαίωνα. Οι πολίτες καλούνται να πληρώνουν από την τσέπη τους φάρμακα, εξετάσεις και γιατρούς, την ώρα που οι εισφορές αυξάνονται μηχανικά και αμείλικτα.
Η ακρίβεια στραγγαλίζει – το κράτος ολοκληρώνει το έργο
Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους και διαψεύδουν το κυβερνητικό αφήγημα. Οι περισσότεροι οφειλέτες δεν είναι «μπαταχτσήδες», αλλά άνθρωποι που λύγισαν κάτω από την ασφυκτική πίεση του πληθωρισμού και των συνεχών αυξήσεων στις ασφαλιστικές κατηγορίες. Η σύνδεση των εισφορών με τον δείκτη τιμών καταναλωτή έχει εξελιχθεί σε οικονομική θηλιά που σφίγγει κάθε μήνα.
Η απώλεια της ασφαλιστικής ικανότητας δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Σημαίνει απώλεια δωρεάν συνταγογράφησης, διαγνωστικών εξετάσεων, πρόσβασης σε συμβεβλημένα κέντρα. Σημαίνει ότι οικογένειες μένουν ακάλυπτες και καταφεύγουν στα ήδη εξαντλημένα δημόσια νοσοκομεία μόνο όταν πια είναι αργά.
Το πραγματικό κόστος της κυβερνητικής επιλογής
Η απώλεια της ασφαλιστικής ικανότητας αφήνει τον επαγγελματία με μία και μόνη επιλογή: τα δημόσια νοσοκομεία για επείγοντα περιστατικά, χωρίς φάρμακα, χωρίς πρόληψη, χωρίς εξετάσεις. Το κράτος αποσύρεται από την ευθύνη του και μετατρέπει την υγεία σε ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα.
Την ίδια ώρα, οι αυξημένες ασφαλιστικές κατηγορίες καθιστούν ακόμα και τη ρύθμιση των 24 δόσεων πρακτικά αδύνατη. Η κυβέρνηση ζητά από ανθρώπους που δεν βγάζουν τον μήνα να πληρώσουν χρέη με όρους που δεν αντέχει ούτε η μεσαία τάξη.
Η αγορά προειδοποιεί – ο πρωθυπουργός αδιαφορεί
Επιμελητήρια και ομοσπονδίες όπως η ΓΣΕΒΕΕ και η ΕΣΕΕ κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και ζητούν ξεκάθαρα την αποσύνδεση της υγειονομικής περίθαλψης από τα χρέη. Τονίζουν το αυτονόητο: η υγεία δεν είναι εργαλείο εκβιασμού ούτε μέσο είσπραξης.
Το πολιτικό δίλημμα είναι ξεκάθαρο και φέρει ονοματεπώνυμο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του επιλέγουν συνειδητά την «εισπραξιμότητα» των ταμείων εις βάρος της κοινωνικής συνοχής, οδηγώντας την αγροτιά, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τη μικρή παραγωγή σε αφανισμό.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα υπάρξουν κοινωνικές αντιδράσεις, αλλά πότε. Και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη όταν η υγεία γίνει προνόμιο και η ύπαιθρος ερημώσει οριστικά.
