Η όλη υπόθεση με το αιολικό πάρκο στη Βοιωτία συνιστά επιτελικό, θεσμικό και ελεγκτικό φιάσκο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως η περίφημη «πράσινη μετάβαση» και το αφήγημα περί «ετοιμότητας» λειτουργούν στην πράξη ως επικίνδυνο προσχηματικό προκάλυμμα.
Χρειάστηκε να καεί ολόκληρη η Βοιωτία, να στάχτη η μισή Δυτική Αττική, να απειληθούν κατοικημένες περιοχές και να φτάσουν οι Αρχές μέχρι την προφυλάκιση του δημάρχου Στυλίδας, του εργολάβου και του ιδιοκτήτη, για να θυμηθούν οι αρμόδιοι να «σφραγίσουν» και να αναστείλουν τη λειτουργία του πάρκου.
Τώρα πλέον είναι πολύ αργά.
Τα αμείλικτα ερωτήματα που εκθέτουν ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση και το Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας είναι προφανή:
Εγκληματική αδράνεια μετά την προειδοποίηση: Στην ίδια ακριβώς γραμμή είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά από κακοτεχνία μόλις ένα μήνα πριν, στις 27 Ιουνίου. Πώς επετράπη στο αιολικό πάρκο να συνεχίσει να διοχετεύει ρεύμα στο δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ σαν να μη συμβαίνει τίποτα, χωρίς να επιβληθεί ακαριαία διακοπή και καθολικός έλεγχος;
Πλήρης ανυπαρξία κρατικού ελέγχου: Πώς δίνονται άδειες και τίθενται σε λειτουργία ιδιωτικές υποδομές υψηλής τάσης 42 χιλιομέτρων, όταν δεν τηρούνται ούτε τα στοιχειώδη μέτρα πυρασφάλειας, όπως ο καθαρισμός ξερών χόρτων σε ακτίνα 4-8 μέτρων γύρω από τους πυλώνες;
Απουσία προληπτικής εποπτείας: Η κυβερνητική τακτική εξαντλείται εκ των υστέρων σε εισαγγελικές διατάξεις, κατόπιν εορτής «εκθέσεις» της ΔΑΕΕ και ορισμούς πραγματογνωμόνων.
Η «προστασία του περιβάλλοντος» και οι επενδύσεις στην ενέργεια δεν μπορούν να γίνονται με όρους ανεξέλεγκτης εργολαβίας και μηδενικού ελέγχου. Η αναστολή λειτουργίας κατόπιν ολικής καταστροφής δεν συνιστά πολιτική προστασία, αλλά ομολογία θεσμικής αποτυχίας.
Τον λογαριασμό θα τον πληρώσει ο
» Στρατηγός άνεμος »
Το έχουμε μάθει το παραμύθι με τις κούκλες.