Συγκλονίζει ο πατέρας της Γεωργίας Αποστόλου δυο χρόνια μετά το θάνατο της: «Δεν της άρεσε ο κόσμος αυτός. Ακόμη…»

Κοινοποίηση:
meta-thanato-tis-den-tis-arese-o-kosmos-aftos-akomi-den-xero

Αν και εκείνη είχε αποφασίσει τα τελευταία χρόνια να απέχει από τα Media το άδοξο τέλος της έγινε πρωτοσέλιδο, με την αιτία του θανάτου της να αποτελεί μυστήριο.

Σήμερα δυο ακριβώς χρόνια μετά τον θάνατο της, η απώλεια της είναι πιο έντονη από ποτέ, με την οικογένεια της και τα αγαπημένα της πρόσωπα να παραμένουν βυθισμένα στο πένθος. Ο πατέρας της μάλιστα Νίκος Αποστόλου, όλο αυτό το διάστημα είναι απαρηγόρητος, με τα λόγια του κάθε φορά που μιλά για την λατρεμένη του κόρη να προκαλούν ρίγη συγκίνησης.

«Πόνεσα και πονάω, αλλά για μένα δεν έχει φύγει. Δεν της άρεσε αυτός ο κόσμος, και πήγε στον δικό της. Ήταν ένα αγγελούδι, έκανε φτερά και έφυγε», δήλωσε πριν λίγο καιρό ο πατέρας της χωρίς να κρύβει τον πόνο του. Όσο περνά ο καιρός ο πόνος του μεγαλώνει με εκείνον να ψάχνει τρόπους για να επικοινωνήσει μαζί της.

«Εγώ επικοινωνώ μαζί της, σαν να είμαι ξύπνιος κι εκείνη να είναι ζωντανή, μου μιλάει και της μιλάω σαν να μην έχει φύγει, καταλάβατε; Πήγε στον δικό της κόσμο. Μου το έλεγε, δεν της άρεσε ο κόσμος αυτός. Να σκεφτείτε ότι ακόμη δεν ξέρω από τι έφυγε»

Όσος καιρός και αν περάσει ο κος Αποστόλου είναι αποφασισμένος να κάνει τα πάντα για να τιμά τη μνήμη της, αφού ήταν ό,τι σημαντικότερο είχε στη ζωή του. Μάλιστα είχε πάρει θέση σε όλα εκείνα που είχαν ακουστεί σχετικά με το ότι η κόρη του τους τελευταίους μήνες προτού φύγει από τη ζωή έδινε τη δική της μάχη με τον καρκίνο.

«Μάνα μου, επειδή μ’ αγαπούσε δεν μου έλεγε τίποτα. Μπορεί να είχε και από αυτό τον καρκίνο, δεν ξέρω. Ένα μήνα είχε χάσει τη φωνή της, και δεν έβγαζε κιχ. Το μόνο που ξέρω είναι ότι πίστευε πολύ. Οικονομικά πέρναγε, αλλά εγώ τη βοηθούσα όσο μπορούσα, λες να μην ήξερα εγώ; Το ότι δεν ήταν στο σπίτι δεν σήμαινε τίποτα. Τη βοηθούσα κι εγώ στο ενοίκιο, γιατί τελευταία είχε σταματήσει από τη δουλειά», είχε δηλώσει ο κος Αποστόλου.

ΚΟΙΝΟΠΟΗΣΗ:

Leave a Response